آواز شباهنگ

;وبلاگ رسمی شعرها و نوشته های نیلوفر ثانی;;کپی و استفاده از اشعار و مطالب این وبلاگ تنها با ذکر نویسنده ی آن مجاز است


جوهر روی کاغذ

مثل جوهری
که پس میدهد به کاغذ
دوست داشتنت
از شعرهایم بیرون میزند


نیلوفرثانی
آذر95

کانال تلگرام شعرها ونوشته های نیلوفرثانی
https://telegram.me/niloofarsanipoem

 
بگذار

بگذار در شعر و کلام بجویمت
بگذار تا مرهم زخم،
ببوسمت
بگذار طنین ِبودن باشی
بگذار آغشته ی یاس،
ببویمت


نیلوفرثانی
بهار95

 
درمان

تا چشم کویر به آسمان ست
شعرو کلام
هوای باران دارد
دور نمیروم از جانب تو
این بال شکسته
یک درمان دارد

نیلوفرثانی
بهار95

 
شراب شعر

دست برده ام به چشمانت
شراب شعری گرفته ام
که مپرس

نیلوفرثانی


 
قامت موزونت

قامت موزونت
در جامه ی شعر
مجنون میکند
مخاطب را ..

نیلوفرثانی

 
به جان شعر قسم


به جان شعر قسم
 ذره ذره ام
شعله های نیم سوز هر واژه ی بی توست

نیلوفر ثانی


 
سوختن ِ شعر

این شـعر
نورازسوختن ِعشـق
گرفته ست
به تماشا نایسـتید
درد دارد

نیلوفرثانی


 
دلیل بودن من

شـعر ،

دلالتی بر نبـود ِتو

تو ،

دلیــل ِبودن ِ من 

 

نیلوفر ثانی

 
از من میگذری

تو از من میگذری و ُ
من
سکوت لحظه های نـابم
حظّ دیدن چشــمت را
درهزار شــعر و واژه
می نازم

نیلوفر ثانی

 
لبریز شعری

رقص واژهــایم
پیشِ چشــم تو
کرشـمه های بیهوده ای ست
تو خود لبریز شــعری



نیلوفر ثانی

 
پر شده ام

واژه درشــعرم
دیگر نمی گنجد
بسـکه پر شده ای
در وزن وعَـروُض ِ مَـن

 

نیــلوفر ثانی

 
عطر بهار نارنج

بوی عطر بهار نارنج میدهد
شعری که تو از
شاخه ی دل َم بچینی

نیلوفر ثانی

 

 

 

 

 
عوارض نبود تو

این شـــعر ها
عوارض ِجانبـــی ِ نَبــود ِ تــوست
به دل نگیـــر

فقـط مـــرا ،
ذرّه ذرّه میــمیراند ...
.
.
نیلوفر ثــانی
 
پس کی می آیی .....

پس کی می آیی
به رویای بی جُفتِ این خانه قناعت کنیم؟!
شاگردِ گلفروشی آن سوی پُل
دارد رو به پنجره‌ای بسته و بی پرده نگاه می کند
رفتگرِ خوش‌لهجه‌ی همین کوچه فهمیده است
گلدان‌های سفالِ کنارِ مهتابی
آب می خواهند.
نیلوفرِ غمگینِ کنار پنجره میگوید
پس کی می آیی؟
شاگردِ گلفروشی آن سوی پل هم ...
پس کاش کسی می‌آمد
لااقل خبری می آورد.

سید علی صالحی

 
چشم من روشن

 

 آخر ای دوست نخواهی پرسید
که دل از دوری رویت چه کشید
سوخت در آتش و خاکستر شد
 وعده های تو به دادش نرسید
داغ ماتم شد و بر سینه نشست
اشک حسرت شد و بر خاک چکید
آن همه عهد فراموشت شد
چشم من روشن روی تو سپید
جان به لب آمده در ظلمت غم
کی به دادم رسی ای صبح امید
آخر این عشق مرا خواهد کشت
عاقبت داغ مرا خواهی دید
 دل پر درد فریدون مشکن
که خدا بر تو نخواهد بخشید

 

فریدون مشیری

 
پا به پا میکنی

پا به پا می‌کنی

خسته‌ای

اما باید بروی

 

می‌دانی که

بزرگ‌ترین سفر زندگی‌ات را هم

زمانی خواهی رفت

که از همیشه خسته‌تری

*

*

*

شهاب مقربین

چهارشنبه ٢٦ امرداد ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
بدمستی

گیسووهات را که می‌تکانی در باد
منْ جایِ خود،
پرنده‌ها را هم می‌گیرند
به جُرمِ بَدمستی!
.


رضا کاظمی

.

 

پنجشنبه ٢٠ امرداد ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
خیلی دور .....خیلی نزدیک

دورم از تو
بی قرار گرمایی دلت ، می لرزم اینجا
احساس می شوی ...
چون سایه ی خمیده بر دیوار
می رقصی بر بی تابی من
و چه نزدیک است خاطراتت ،
چسپیده به ذهنم
نقش بی همتای رخسار تو ...
دلتنگی ام را می پوشانم
با بستری از کلمات
اما باز
کسی در دلم
تو را صدا می زند
ای آرامش دهنده ی شب های بی قراریم ... 

.

.

اسماعیل هاشمی

سه‌شنبه ۱۸ امرداد ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
انگاه

آنگاه

گهواره‌های کهنه را

در گور‌های تازه
تکان دادی

و همزمان

پروانه را

از پیله‌اش

پراندی

تا ترمه‌های باران خورده را

برشاخة گوزن

بیاویزد

مشقم کن

وقتی که عشق را

زیبا بنویسی

فرقی نمی‌کند که قلم

از ساقه‌های نیلوفر باشد

یا از پر کبوتر



«حسین منزوی»
 
شعر 21

می ایم
 خسته
 از این و آن گسسته
 از دشتهای غمزده
 از پیش پونه وحشی
 بر جو کنارها
و از کنار زمزمه چشمه سارها
از پیش بیدهای پریشان
از خشم بادها
می ایم
از کوههای سامت
 با درههای مغموم
در های و هوی باد
 می ایم
با گردباد
 ویران کن هرآنچه به چنگش دراوفتاد
 ز بنیاد
 می ایم با دشنه نشسته دشمن به پشت من
 می ایم و به یاد تو می آرم
 افسانه جنون را
 آمیزههای آتش و خون را

 

حمیدمصدق

 
مینشینم لب حوض

می‌نشینم لبه حوض و ترا می‌پایم:

بوسه‌هایت سرخ است

اشک‌هایت آبی

گونه‌هایت وسط آب و عطش حیران است.

رنگ موهای تو بر عکس خیالات جمیع شعرا

شب ظلمانی نیست

ظهر تابستان است.

تو زبان لب خاموش مرا می‌دانی

لهجهء بوسه تو خیس‌تر از باران است.

می‌نشینم لبه حوض و ترا می‌پایم:

پشت این پلک که وا می‌کنی و

می‌بندی

داستان‌های عجیبی داری

دوست دارم که بخوانم بازت

دوست دارم که ببینم این بار

در نگاه تو چه افسانهء پر جاذبه‌ای پنهان است.
.

.

 

 

سید علی میر افضلی

 

 

 

 
آغوش

تو را به خاطر می آورم،
‫آن گاه که در قاب خاکستری یک روز بلند
‫دستانت را به نهایت گشوده بودی،
‫به نشانه آغوشی
‫برای من که نگاه ماتی بودم و لبخندی کال
‫در قابی آویخته به خوابی دراز.
‫تا بسیاری سالها بگذرد
‫و راز های بسیار فراموش شوند
‫در نگاه گنگ تصویر هایی که سخن نمی گویند
‫تا به دیگر روز, که سهره ای به دشتی دور آن آواز به سینه ای تمام بخواند
عشقی بشکفد دیگر بار
‫و آغوشی راز بگوید در تصویر تازه‌ای.
.
.
.
افسانه امیری

 
غزل - حمید مصدق

 

 به خلوت بی ماهتاب من بگذر
به شام تار من ای آفتاب من بگذر
کنون که دیده ام از دیدن تو محروم است
 فرشته وار شبی رابه خواب من بگذر
نگاه مست تو را آرزوکنان گفتم
 بیا به پرتو جام شراب من بگذر
اگر که شعر شدی بر لبان من بنشین
اگر که نغمه شدی از رباب من بگذر
فروغ روی تو سازد دل مرا روشن
 بیا و در شب بی ماهتاب من بگذر
 کرم کن و در کلبه ام قدم بگذار
 مرا ببین و به حال خراب من بگذر
تو را که طاقت سوز حمید یک دم نیست
نخوانده شعر مرا از کتاب من بگذر

 

 

حمید مصــــدق

 


 

 

 
موریانه

رفته‌ای
و من هر روز
به موریانه‌هایی فکر می‌کنم
که آهسته و آرام
گوشه‌های خیالم را می‌جَوَند.
......
تا بی"خیال" نشده‌اَم
برگرد!
.
.
.
.

 

 


( رضا کاظمی )
 
نـــــــــــــــامه

می نویسم حال ُ روزگارم ُ،
تو یه نامه برای تو، دخترک!
یکه موندم میون ِ گود ِ سکوت،
من دچارم به یه جنگ ِ‌صد به تک!
اینجا جوشیدن ِ من بی ثمره،
...مث ِ چشمه وسط ِ دشت ِ نمک!
با صدام دفتر ِ شب ورق نخورد!
کسی دل نداد به حرف ِ بی کلک!
آخه آدما دروغ ُ دوس دارن،
شب ُ روز رؤیا می ریزن تو الک!
همه فواره ها درو شدن،
همه ی خاطره ها زدن کپک،
هی ستاره کم میشه از آسمون،
کسی به دیوِ سیا نداره شک!
انگاری دوباره جادوگر ِ شب،
از پس ِ پنجره می کشه سرک!
باید این نامه تموم بشه، ببین!
خون ِ من زد روی کاغذش شَتک!
حرف ِ آخرم همینه، عشق ِ‌من!
دل برای دیدن ِ تو زده لک!
تو خودت آخر ِ نامه ر ُ بخون!
خون پاشیده رو پرای قاصدک!


.
.
یغما گلرویی
 
 
 
 
دوستت دارم

 
گفتی دوستت دارم
و من به خیابان رفتم.
فضای اتاق برای پرواز کافی نبود!

 

                                                                  گروس عبدالملکیان
 
غزل 95

 

من شراب از شما نمی خواهم
 شهد ناب از شما نمی خواهم
ساقی شوکران من نشوید
 شِکراب از شما نمی خواهم
به سرابم ره گمان نزنید
 سر ِآب از شما نمی خواهم
 زشت و زیبای چهره ام ، خوش باد
 من نقاب از شما نمی خواهم
 ای ز اسبم فکنده ، نا اصلان !
 همرکاب از شما نمی خواهم
 من نپرسیدم از شما چیزی
پس جواب از شما نمی خواهم
 جان بیدار من نیاشوبید
جای خواب از شما نمی خواهم
 شعله را در چراغ من نکُشید
 آفتاب از شما نمی خواهم

حسین منزوی

 

 

 
عاشقانه

اگه یه نامه باشم
پر از پیامای خوب
کاشکی جوابم تو باشی
اگه یه عابر باشم
اسیر طوفان شن
کاشکی سرابم تو باشی
پر از گناهم اگر رها شده بی خبر
کاشکی گناهم تو باشی
اگر تمام تنم
دو چشم خسته باشه
کاشکی نگاهم تو باشی
تو در من تب خوندنی تب تند و فریاد
تو اصلا تمام منی ، یه سایه ی همسفر ، یه همزاد
تولد یک صدا یه فریاد
سکوت من شیشه ای صدای تو موندنی
در من ، طلوع صدایی
تو مثل گل ساده ای نجیب و آزاده ای
اسمت ، صدای رهایی
صدای من رفتنی
صدای ما موندنی
مثل صدای همیشه
تو مثل گل ساده ای
نجیب و آزاده ای
حرفی ، برای همیشه

 

اردلان سرافراز

سه‌شنبه ۳۱ خرداد ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
کسی....

کسی با سکوتش
مرا تا بیابان بی انتها جنون برد
کسی با نگاهش
مرا تا درندشت دریای خون برد
مرا بازگردان
مرا ای به پایان رسانیده آغاز گردان
حمید مصدق
 
روز نیلوفری

روز تنهایی من... 

روز نیلوفری یاد تو بود 

یاد لبخند نگاهت ... 

یاد رویایی آغوش تو بود 

روز تنهایی من... 

چهره سرد زمین یخ زده بود 

گره مردمک چشم تو باز 

به نگاه شب تنهاییمان زل زده بود 

روز تنهایی وغم.! 

قدر دلتنگی من... 

آســـمان پــیدا بود 

..... 

... 

آخرین قطره اشکت ... 

روی بیراهه ی ذهنم لغزید 

یـــــــــاد بــــــاد.... 

یاد خاکستری بغض قدیمی 

که در آغوش نگاه تو شکست 

یادی از رنگ فراق 

رنگی از...داد ســــکـوت!!! 

..... 

... 

اشک من جاری شد... 

جای تو خالی بود 

جـــــــــای تـــــــــو ... 

عکس تو درطاقچه ی کوچک قلبم خندید 

شعر دلتنگی من سخت گریست 

..... 

... 

روز تنهایی من... 

بـــی تـــــــــــــو گذشت... 

بــــی تـــــــــو نوشت... 

بــــی تو شکست...




برزگر

دوشنبه ٢٦ اردیبهشت ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
به دیدارم بیا هرشب

به دیدارم بیا هرشب ، به دیدارم بیا هر شب

دراین تنهایی ِ تنها و تاریک ِ خدا مانند 
دلم تنگ است
بیا ای روشن ، ای روشن تر از لبخند 
شبم را روز کن در زیر سرپوش سیاهی ها
دلم تنگ است
بیا بنگر، چه غمگین و غریبانه
در این ایوان سرپوشیده ، وین تالاب مالامال
دلی خوش کرده ام با این پرستوها و ماهیها
و این نیلوفر آبی و این تالاب مهتابی
بیا ای همگناه ِ من درین برزخ
بهشتم نیز و هم دوزخ 
به دیدارم بیا ، ای هم گناه ، ای مهربان با من 
که اینان زود می پوشند رو در خوابهای بی گناهی ها
و من می مانم و بیداد بی خوابی
در این ایوان سرپوشیده ی متروک
شب افتاده ست و در تالاب ِ من دیری ست 
که درخوابند آن نیلوفر آبی و ماهیها، پرستوها
بیا امشب که بس تاریک و تنهایم 
بیا ای روشنی ، اما بپوشان روی
که می ترسم ترا خورشید پندارند
و می ترسم همه از خواب برخیزند
 و می ترسم همه از خواب برخیزند
و می ترسم که چشم از خواب بردارند
نمی خواهم ببیند هیچ کس ما را 
نمی خواهم بداند هیچ کس ما را 
 و نیلوفر که سر بر می کشد از آب 
پرستوها که با پرواز و با آواز
و ماهیها که با آن رقص غوغایی
نمی خواهم بفهمانند بیدارند.
شب افتاده ست و من تنها و تاریکم
و در ایوان و در تالاب من دیری ست در خوابند 
پرستوها و ماهیها و آن نیلوفر آبی 
بیا ای مهربان با من !
بیا ای یاد مهتابی !


مهدی اخوان ثالث

 
مدام پیش نگاهی .....

 

 

Image Hosted by Free picture hosting at www.iranxm.com


تو کیستی، که من اینگونه بی تو بی تابم؟
شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم.
تو چیستی، که من از موج هر تبسم تو
بسان قایق، سرگشته، روی گردابم!
تو در کدام سحر، بر کدام اسب سپید؟
تو را کدام خدا؟
تو از کدام جهان؟
تو در کدام کرانه، تو از کدام صدف؟
تو در کدام چمن، همره کدام نسیم؟
تو از کدام سبو؟


من از کجا سر راه تو آمدم ناگاه!
چه کرد با دل من آن نگاه شیرین، آه!
مدام پیش نگاهی، مدام پیش نگاه!
کدام نشاه دویده است از تو در تن من؟
که ذره های وجودم تو را که می بینند،
به رقص می آیند،
سرود میخوانند!


چه آرزوی محالی است زیستن با تو
مرا همین بگذارند یک سخن با تو:
به من بگو که مرا از دهان شیر بگیر!
به من بگو که برو در دهان شیر بمیر!
بگو برو جگر کوه قاف را بشکاف!
ستاره ها را از آسمان بیار به زیر؟


ترا به هر چه تو گویی، به دوستی سوگند
هر آنچه خواهی از من بخواه، صبر مخواه.
که صبر، راه درازی به مرگ پیوسته ست!
تو آرزوی بلندی و، دست من کوتاه
تو دوردست امیدی و پای من خسته ست.

همه وجود تو مهر است و جان من محروم

چراغ چشم تو سبزست و راه من بسته است.

 

فریدون مشیری

 

 

چهارشنبه ٢۱ اردیبهشت ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
شعری از هوشنگ ابتهاج

ارغوان این چه رازی است که هر بار بهار با عزای دل ما میاید

ارغوان شاخه هم خون جدا مانده من

آسمان تو چه رنگ است امروز
آفتابی ست هوا یا گرفته ست هنوز

من در این گوشه که از دنیا بیرون است
آسمانی به سرم نیست
از بهاران خبرم نیست

آنچه می بینم دیوار است
آه این سقف سیاه
آن چنان نزدیک است
که چون بر می کشم از سینه نفس
نفس ام را بر می گرداند
ره چنان بسته که پرواز نگه در همین یک قدمی می ماند

کور سویی ز چراغی زنجور
قصه پرداز شب ظلمانی ست
نفس ام می گیرد که هوا هم اینجا زندانی است

هر چه با من اینجاست رنگ رخ باخته است
آفتابی هرگز گوشه چشمی هم بر فراموشی این دخمه نیانداخته ست
اندراین گوشه خاموش این فراموش شده
کز دم سردش هر شمعی خاموش شده

یاد رنگینی در خاطر من گریه می انگیزد
ارغوانم آنجاست
ارغوانم تنهاست
ارغوانم دارد می گرید
چون دل من که چنین خون آلود هر دم از دیده فرو می ریزد


ارغوان این چه رازی است که هر بار بهار با عزای دل ما میاید
که زمین هر سال از خون پرستو ها رنگین است

وین چنین بر جگر سوخته گان داغ بر داغ می افزاید

 


هوشنگ ابتهاج

یکشنبه ٢۸ فروردین ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
غزل - حمید مصدق

 

به خلوت بی ماهتاب من بگذر
به شام تار من ای آفتاب من بگذر
کنون که دیده ام از دیدن تو محروم است
 فرشته وار شبی رابه خواب من بگذر
نگاه مست تو را آرزوکنان گفتم
 بیا به پرتو جام شراب من بگذر
اگر که شعر شدی بر لبان من بنشین
اگر که نغمه شدی از رباب من بگذر
فروغ روی تو سازد دل مرا روشن
 بیا و در شب بی ماهتاب من بگذر
 کرم کن و در کلبه ام قدم بگذار
 مرا ببین و به حال خراب من بگذر
تو را که طاقت سوز حمید یک دم نیست
نخوانده شعر مرا از کتاب من بگذر

 

حمید مصـــدق

سه‌شنبه ٢۳ فروردین ۱۳٩٠ | پيام هاي ديگران ()

 
شعر دو - یغما گلرویی

 

پیاده آمده ام
بی چارپا و چراغ
بی آب و آینه
بی نان و نوازشی حتی
تنها کوله یی کهنه و کتابی کال
و دلی که سوختن شمع نمی داند
کوله بارم
پر از گریه های فروغ است
پر از دشتهای بی آهو
پر از صدای سرایدار همسایه
که سرفه های سرخ سل
از گلوگاه هر ثانیه اش بالا می روند
پر از نگاه کودکانی
که شمردن تمام ستارگان ناتمام آسمان هم
آنها را به خانه ی خواب نمی رساند
می دانم
کوله ام سنگین و دلم غمگین است
اما تو دلواپس نباش ! بهار بانو
نیامدم که بمانم
تنها به اندازه ی نمباره یی کنارم باش
تمام جاده های جهان را
به جستجوی نگاه تو آمده ام
پیاده
باور نمی کنی ؟
پس این تو و این پینه های پای پیاده ی من
حالا بگو
در این تراکم تنهایی
مهمان بی چراغ نمی خواهی ؟

 

یغما گلرویی ( مجموعه : گفتم بمان! نماند ...  شعر دو ...)

 

 

 
در لحظه

به تو دست ‌می‌سایم و جهان را درمی‌یابم،
به تو می‌اندیشم
و زمان را لمس‌می‌کنم
معلق و بی‌انتها
عریان.

می‌وزم، می‌بارم، می‌تابم.
آسمان‌ام
ستاره‌گان و زمین،
 

و گندمِ عطرآگینی که دانه‌می‌بندد
  رقصان

در جانِ سبزِ خویش.

 

از تو عبورمی‌کنم
چنان که تُندری از شب.ــ

می‌درخشم
و فرومی‌ریزم.

19 مرداد ۵٩

احمد شاملو

 

 

 
دیوانگیها

نمی دانم چه می خواهم خدایا ، به دنبال چه می گردم شب و روز

چه می جوید نگاه خسته من ، چرا افسرده است این قلب پرسوز

ز جمع آشنایان می گریزم ، به کنجی می خزم آرام و خاموش

نگاهم غوطه ور در تیرگیها ، به بیمار دل خود می دهم گوش

گریزانم از این مردم که با من، به ظاهر همدم و یکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت ، به دامانم دو صد پیرایه بستند

از این مردم که تا شعرم شنیدند ، برویم چون گلی خوشبو شکفتند

ولی آن دم که در خلوت نشستند ، مرا دیوانه ای بدنام گفتند

دل من ای دل دیوانه من ، که می سوزی از این بیگانگی ها

مکن دیگر ز دست غیر فریاد ، خدا را بس کن این دیوانگی ها

فروغ فرخزاد

 
امشب

امشب دردهای مرا درمانی نیست 

از دروی تو و چشم تو،خوابی نیست


مانده ام میان آدمها و تنها نشسته ام

تا رسیدن به بوی مست تو، آرامی نیست

شباهنگ

 
لمس نجیب دستان تو

اسیرم به تمامی جاده های عبوری

به امید مقصد آن سرزمین نوری

به جایی که تو باشی و چشمان روشنت

من باشم و دل عاشق در بودنت

ماه بماند تا ابد در شب تار آسمان

عشق برون ریز از زمین و زمان

ره جویم  به دنیای شادی ها

پرشوم از مهربانی ها ، شورها

میروم از این دیار غریب

میروم تا لمس آن دستان نجیب

تا خیال آسوده راهی نمانده

تا رسیدن به نوشیدن لبخند زیبایت وقتی نمانده

آن زمان ،من میمانم و هرم صدای تو

من میمانم و حس زیبای گم شدن در حریر گیسوی تو

من میمانم و اوج ترانه

من میمانم و پیشکشی ِهمین چند  شعر عاشقانه

به  عزیزی  راه دور

شباهنگ

 

 

 

 
گل نیلوفر

خلاصه بهاری دیگر
بی حضور تو
از راه می رسد،...

و آن چه که زیبا نیست زندگی نیست
روزگار است،

گل نیلوفر مردابه ی این جهانیم
و به نیلوفر بودن خود شادمانیم،
سقفی دارد شادکامی
کف ناکامی ناپدید است.

هر رودخانه ای به دریاچه ی خود فرو می ریزد
به حسرت زنده رود زنده نمی شود رود
نمی شود آب را تا کرد و به رودخانه ی دیگری ریخت
به رود بودن خود شادمان می توان بود.

بهار، بهار است، و بر سر سبز کردن شاخه ها نیست
برف، برف است، هوای شکستن شاخه های درخت را ندارد
برگ را، به تمنا، نمی شود از ریزش باز داشت
با فصل های سال همسفر شو،
سقفی دارد بهار
کف یخبندان ها ناپدید است.

دستی برای نوازش و
زانویی برای رسیدن اگر مانده است
با خود مهربان باش،
اگرچه تو نیز دروغی می گویی گاهی مثل من
دروغت را چون قندی در دهان گسم آب می کنم
با خود مهربان باش.

نبودم اگر نبودی،
دروغ تو را
خار تشنه ی کاکتوسی می بینم
که پرندگان مهیب را دور می کند
به پرنده ی کوچک پناه می دهد،
سقف دارد راستی
کف ناراستی ناپدید است،

ای ماه شقه شقه صبور باش!
چه ها که ندیده ئی
چه ها که نخواهی شنید
ما التیام زخم های تو را بر سینه ی مجروحت باز می شناسیم
ماه لکه لکه!
مثل حبابی بر دریا بدرخش و
با آسمان خالی خود شادمان باش،
جشنواره ی آب است زندگی
چراغانی رودها که به دریاها می رسند
زخم خورده ی بادها، زورق ها، صخره ها
سقفی دارد روشنی
کرانه ی تاریکی ناپدید است.

اندیشه مکن که بهار است و تو نرگس و سوسن نیستی
به حسرت زنده رود زنده نمی شود رود،
خاکت را زیر و رو کن
ریشه و آبی مباد که نمانده باشد،
سقفی دارد زندگی
کف نیستی ناپدید است،
به رنگ و بوی تو خود شادمان می توان بود،
گل نیلوفر مردابه ی این جهانیم
و به نیلوفر بودن خود شادمانیم

 

شمس لنگرودی

 
نگاه کن

نگاه کن

که غم درون دیده ام


چگونه قطره قطره آب می شود

چگونه سایه سیاه سرکشم

اسیر دست آفتاب می شود

نگاه کن

تمام هستیم خراب می شود
 

شراره ای مرا به کام می کشد

مرا به اوج می برد

مرا به دام میکشد

نگاه کن
تمام آسمان من

پر از شهاب می شود
 
تو آمدی ز دورها و دورها

ز سرزمین عطر ها و نورها
 
نشانده ای مرا کنون به زورقی ز عاجها

ز ابرها بلورها

مرا ببر امید دلنواز من
 
ببر به شهر شعر ها و شورها

به راه پر ستاره می کشانی ام

فراتر از ستاره می نشانی ام

نگاه کن

من از ستاره سوختم

لبالب از ستارگان تب شدم

چو ماهیان سرخ رنگ ساده دل

ستاره چین برکه های شب شدم
 
چه دور بود پیش از این زمین ما

به این کبود غرفه های آسمان

کنون به گوش من دوباره می رسد

صدای تو

صدای بال برفی فرشتگان

نگاه کن
که من کجا رسیده ام

به کهکشان به بیکران به جاودان

کنون که آمدیم تا به اوجها

مرا بشوی با شراب موجها

مرا بپیچ در حریر بوسه ات

مرا بخواه در شبان دیر پا

مرا دگر رها مکن 
 
مرا از این ستاره ها جدا مکن

نگاه کن

که موم شب براه ما

چگونه قطره قطره آب میشود

صراحی سیاه دیدگان من

به لالای گرم تو

لبالب از شراب خواب می شود
 
به روی گاهواره های شعر من

نگاه کن

تو میدمی و آفتاب می شود


 

 

فروغ فرخزاد
 
مگر میشود

مگر میشود عادت کرد

به زندگی ، بی خنده های تو

به نفس ، بی عطر بوی تن تو

مگر میشود فراموش کرد

لحظه های بودنت را

عمق نجیب مهربانِ دستان گرمت را

مگر میشود رفت و گم شد

بی نشان دو چشم روشن تو

بی حضور مطلق همیشه ی تو

نه هرگز نمیشود

قانون جاری زندگی

برای تو نقض میشود

 

 

شباهنگ

 

s4kzrzpz4px7zpfcdbvm.jpg

 
چشمان بارانی

شگفتی همین است

که تورفته ای و سالهاست

هنوز هم شعرهایم

پراز طراوت بارانی چشمهای توست

 

شباهنگ

 

 
باهر خداحافظی می آموزی

کم کم تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست

و زنجیر کردن یک روح را یاد خواهی گرفت.
اینکه عشق تکیه کردن نیست
و رفاقت، اطمینان خاطر
و یاد میگیری که بوسه ها قرارداد نیستند
و هدیه ها، عهد و پیمان معنی نمیدهند.
و شکستهایت را خواهی پذیرفت
سرت را بالا خواهی گرفت با چشمهای باز
با ظرافتی زنانه و نه اندوهی کودکانه
و یاد میگیری که همه ی راههایت را هم امروز بسازی
که خاک فردا برای خیال ها مطمئن نیست
و آینده امکانی برای سقوط به میانه ی نزاع در خود دارد
کم کم یاد میگیری
که حتی نور خورشید میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری.
بعد باغ خود را میکاری و روحت را زینت میدهی
به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد.
و یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی…
که محکم هستی…
که خیلی می ارزی.
و می آموزی و می آموزی
با هر خداحافظی
یاد میگیری

خورخه لوئیس بورخس

 
هنوز هم! بخدا !

همیشه حواسم به بی صبری این دل ساده بود!
نه وقتی برای رج زدن روزهای رد شده داشتم،
نه حتا فرصتی
که دمی نگاهی به عقربه ثانیه شمار ساعت بیندازم!
با آرزوهای آنور ِ دیوار زندگی کردم!
با خوابهای برباد رفته!
منتظر بودم روزی بیاید،
که همه در خیابان به یکدیگر سلام کنند،
چراغ ِ تمام چهار راهها سبز می شود
و همسایه ها،
خواب ِ پراید ِ سفید و موبایل بدون ِ قسط
و کابوس ِ چک برگشتی نبینند!
چاقو تیز کن ها بادکنک بفروشند
و سر و کله تو
از آنسوی سایه سار فانوسها پیدا شود
!
هنوز هم منتظرم!
از گریه های مکررم خجالت نمی کشم!
سکوت بیمارستان ِ بیداری را رعایت نمی کنم!
کاری به حرف و حدیث این و آن ندارم!
دِکارت هم هر چه می خواهد بگوید!

من خواب می بینم،
پس هستم
! ●

 

یغما گلرویی

 
تو را دوست دارم

 

 

کویرم در آغوش باد و غبار

به رویای باران و باغم ببر

شبم سایه پوش خیال و سکوت

به ایوان نور وچراغم ببر

 

بهاری شو ودستهای مرا

بگیر و برویان ازین خاک پیر

سراغم بیا تا چو رودی رها

بریزم در آرامشی دلپذیر

 


تو را دوست دارم که رویای تو

ستونهای این سقف نیلوفریست

تو را دوست دارم که روز تو عید

شب قصه  های تو ماه و پریست

 

تو را دوست دارم که دنیای تو

به آرامی خوابهای من است

دلی گرم دارم در این خاک سبز

چراغی که تا زنده ام روشن است

 

صدا کردی از سایه ها و سکوت

مرا زیر نور چراغی که هست

پریدم  به رویای بالی که نیست

دویدم در آغوش باغی که هست

 

تو را دوست دارم که نام تو را

 نوشتند برسینه ی سنگها

به پیشانی سبزه ها عیدها

در آرامش باغ آهنگها

 

تو را دوست دارم کویری و باغ

تو را دوست دارم رهایی و شاد

تو را دوست دارم بزرگی و سبز

تو را دوست دارم ........

عبدالجبار کاکایی

Your image is loading...
 
تو میتـــــــــــونی

شعر تتیراژ سریال در مسیر زاینده رود با صدای خواجه امیری

 

غروبم مرگه رو دوشم طلوعم کن تو میتونی

تمومم سایه می پوشم شروعم کن تو میتونی

شدم خورشید غرق خون میون مغرب دریا

منو با چشمای بازت ببر تا مشرق رویا

دلم با هر تپش با هر شکستن داره می فهمه

که هر اندازه خوبه عشق همون اندازه بی رحمه

چه راهایی که رفتم تا بفهمم جز تو راهی نیست

خلاصم کن از عشقایی که گاهی هست و گاهی نیست

تو خوب سوختن و میشناسی سکوت و از اونم بهتر

من آتیشم یه کاری کن نمونم زیر خاکستر

می خوام مثل همون روزا که بارون بود و ابریشم

دوباره تو حریر تو مثل چشمات ابری شم

 

دکتر افشین یداللهی

 

 

پنجشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸٩ | پيام هاي ديگران ()

 
هرگــــــــــــــــــز

 

Your image is loading...

من تمنا کردم

 

که توبا من باشی

تو بمن گفتی                 هرگز.....هرگز

 پاسخی سخت و درشت

ومرا غصه این هرگز کشت ....

 

حمید مصدق

 

 

 
محبوب من

محبوب من بیا

تا اشتیاق بانگ تو در جان خسته ام

شور و نشاط عشق را برانگیزد

من غرق مستی ام از تابش وجود تو

در جام جان چنین  سرشار هستی ام

من بازتاب صولت زیبایی توام

آیینه شکوه دلارایی توام

 

حمید مصدق

 
خوابم می آید

 

Your image is loading...

 

خوابم می آید
خوابم می آید اما
باید دوباره تمام کتاب کواکب را دوره کنم
بی گلایه وگریه که نمی توان
به دیدار دیار دور رؤیا رفت
باید به رکعت سکوت و صدای کبوتر فرو شوم
باید به پنجره ی باز و پرواز پوک پر بیندیشم
به جریمه های نانوشته ی جمعه های کودکی
به گلوی گرفته و گریه ی گیتار
به طنین ترانه و طبل تندر
باید به حقارت ابرها بیندیشم
به بیم بارش باران
به سرود ساکت اشک
خوابم می آید اما
باید به اندازه ی گریه یی کوتاه هم که شده
به تو بیندیشم
شاید نگاه گرم تو
در لابه لای این همه رویا
یا در خیال این همه خمیازه گم شده باشد
چه کنم ؟ زیبا جان
باید بیابمت
به این گریه های گاه به گاه بالش و بستر
خو کرده ام دیگر

 

"یغمـــــــــــــــــــا گلرویی"

 
کمی نگران شدم

رهایم کردی و رهایت نکردم!
گفتم حرف ِ دل یکی ستّ
هفتصدمین پادشاه راهم اگر به خواب ببینی،
کنار ِ کوچه ی بغض و بیداری
 منتظرت خواهم ماند!
چشمهایم را بر پوزخند ِ این آن بستم
و چهره ی تو را دیدم!
گوشهایم را بر زخم زبان این آن بستم
و صدای تو را شنیدم!
دلم روشن بود که یک روز،
از زوایای گریه هایم ظهور می کنی!
حالا هام،
از دیدن ِ این دو سه موی سفید آینه تعجب نمی کنم!
قفط کمی نگران می شوم!
می ترسم روزی در آینه،
تنها دو سه موی سیاه منتظرم باشند
و تو از غربت ِ بغض و بوسه برنگشته باشی!
تنها از همین می ترسم!

 

یغما گلرویی

Your image is loading...

دوشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸٩ | پيام هاي ديگران ()

 
خوشه ی ماه

Your image is loading...

عشق ایستاد

نیمه راه

باز ماند از آمدن

،میان مهتاب و شب و آواز

 از تردید پرشدم 

دل به دریا زدم و

راهی شدم

دست برآوردم آسمان را

عاقبت

خوشه ی ماه را چیدم

 

شباهنگ

یکشنبه ٢٩ فروردین ۱۳۸٩ | پيام هاي ديگران ()

 
شعری از شاعری

Your image is loading...

بگذار تا ببارد باران
باران وهمناک
 در ژرفی شب
این شب بی پایان
بگذار تا ببارد باران
 اینک نگاه کن
 از پشت پلک پنجره
تکرار پر ترنم باران را
و گوش کن که در شب
دیگر سکوت نیست
بشنو سرود ریزش باران را
کامشب به یاد تو می آرد
گویی صدای سم سواران را
 امشب صفای گریه من
 سیلاب ابرهای بهاران است
این گریه نیست
 ریزش باران است
 آواز می دهم :
 «ایا کسی مرا
 «از ساحل سپیده شبها صدا نزد ؟
از پشت پلک پنجره می دیدم
 شب را و قیر گونه قبایش را
دیدم نسیم صبح
 این قیر گونه گیسوی شب را
سپید میسازد
و اقتدار قله کهسار دوردست
 در اهتزاز روشنی آفتاب می خندد
 در دوردستها
 باریده بود بارانی
 سنگین و سهمناک
 و دست استغاثه من
 سدی نبود سیل مهیبی را
که می آمد
و آخرین ستون
 از پایداری روحم را
 تا انتهای ظلمت شب
 انتهای شب
 می برد

« آری کس مرا
« از ساحل ِ سپیده  ی شبها صدا نزد .

 

حمید مصدق

 
بی قراری

Your image is loading... 

ناودانها شر شر باران بی صبری است
آسمان بی حوصله ، حجم هوا ابری است
کفشهایی منتظر در چارچوب در
کوله باری مختصر لبریز بی صبری است
پشت شیشه می تپد پیشانی یک مرد
در تب دردی که مثل زندگی جبری است
و سرانگشتی به روی شیشه های مات
بار دیگر می نویسد : " خانه ام ابری است "

 

قیصر امین پور

 
تصویر در قصیده

غم ازدرون مرا متلاشی کرد
 کاهیده قطره قطره تنم در زلال اشک
 من پیشرفت کاهش جان را درون دل
 احساس می کنم
احساس می کنم که تو بخشیده ای به من
این پرشکوه جوشش پر شوکت غرر
 در من نه انتظار و نه امیدی
 امید بازگشت تو ؟

Your image is loading...


 بی حاصل
من از تو بی نیازتر از مردگان گور
 دیگر به من مبخش
 احساس دوست داشتن جاودانه را
با سکر بی خیالی
اعصاب خویش را
 تخدیر می کنم
 من قامت بلند تو را در قصیده ای
با نقش قلب سنگ تصویر می کنم

  

حمید مصدق

 

 

 
شبانه

Your image is loading... 

گلوی مرغ حق بسته ، شب از تکرار شب خسته
 به روی چهره ی مهتاب ، غباری تیره بنشسته


 طلوع کن نغمه ی تنبور ! از عمق این سکوت کور
 طلوع کن دختر خورشید ! طلوع کن ! ای سراپا نور


 از این یلدای بی فردا ، طلوع کن تا غروب ما
 طلوع کن ناجی فانوس ، طلوع کن فاتح دریا

 طلوع کن تا در ایینه طلوعی تازه باشم من
 طلوع کن تا در این پایان شروعی تازه باشم من

سکوت از کوچه ها جاری ، شب تاریک و تکراری
 نه آوازی نه همرازی ، نه عیاری ، نه بیداری


 نه همدردی . نه شبگردی ، نه یاری ، نه بیداری
 نه نوری درشبستانی ، نه فریاد ابرمردی


طلوع کن ! دیده ی بیدار ، رهامان کن از این تکرار
 طلوع کن ! این سیاهی را به گور لحظه ها بسپار

 طلوع کن تا در ایینه طلوعی تازه باشم من
 طلوع کن تا در این پایان شروعی تازه باشم من

 

یغما گلرویی

 
رباعی

                             زان لحظه که دیده بر رخت وا کردم

                           دل دادم و شعر عشق انشا کردم

                           نی نی غلطم کجا سرودم شعری

                           تو شعر سرودی و من امضا کردم

                                               

حمید مصدق

                                               

 
میخواهمت هنوز

باری طلوع پاک تو در آن شب سیاه
 شاید بشارت از دم صبح سپید بود
 وقتی طلیعه تو درخشید 
 از پشت کوهسار توهم
دیدم که این طلوع Your image is loading...
زیباترین سپیده صبح امید بود
 ای سرکشیده از دل این قیرگونه شب
بر آسمان برای و رهکن
زرتار گیسوان زرافشان را
همچون شهابها
 بر بیکران سپهر
با شب نشستگان سخن از آفتاب نیست
آنان که از تو دورند
 چونان به شب نشسته شبکورند
ت خورشید خاوری 
 جان جهان ز نور تو سرشار می شود
 همراه با طلوع تو ای آفتاب پاک
در خواب رفته طالع من
این خفته سالیان بیدار می شود
ای ایه مکرر آرامش
می خواهمت هنوز
 آری هنوز هم
دریای ‌آرزوی
 در این دل شکسته من موج می زند
راهی به دل بجو

 حمید مصدق

 

 

 
یادگاری

Your image is loading... 

ای غزل از تو رسیده! ای ترانه از تو جاری
مرهم ِ عزیز ُُ ناب ِ همه ی زخمای کاری
پا بذار تو شب ِ چشمام، با تو تازه می شه حرفام
این تویی که مثل ِ اینه، من ُ یاد ِ من میاری
مث ِ یه حرف ِ نگفته، با منی! زیبای خفته
تا رسیدن به طلوعم، یه قدم فاصله داری
توی این چلّه ی یلدا، تو شدی شروع ِ فردا
توی یخ بسته گی ِ باغ، صدای پای بهاری
دل ِ ما وقفِ نگاهت، چشممون مونده به راهت
نه تو جادّه گرد ُ خاکی، نه نشونی از سواری
تو که نازی مث ِ آهو، بگو عطر ِ‌خنده هات کو؟
بیا که دیگه نمونده واسه دل صبر ُ قراری
بی تو سو نداره چشمام، بی تو می گیره نفس هام
واسه من مثل ِ هوایی، خونه یی، شهر ُ دیاری
پل بزن به این شکسته، روزگار دستام ُ بسته
تو مثِ حکم ِ رهایی از تو بندِ روزگاری
من یه سوزن بان ِ پیرم، که دیگه جون نمی گیرم
تو مثِ خاطره های سوت ِ آخرین قطاری
من ُ تو دلِت نگه دار! دخترک! خدا نگهدار
شاید این ترانه از من، بشه تنها یادگاری

 

یغما گلرویی

 
راست بگو

راست بگو                   

شاید توهم دلت برایم  Your image is loading...

تنگ شده باشد

شاید توهم

دیدگانت میان انبوه جمعیت

دنبال من گشته باشد

راست بگو

شاید به عطر گلی یاد من افتاده باشی

یا در عمق یک جاده دور

منتظر رسیدنم باشی

راست بگو

قلبت برایم پر نزد ؟

برای یک لحظه دیدنم

دلت خدا خدا نکرد ؟

راست بگو

اگر دوستم داری

اگر برای زندگی

بودنم را نیاز داری

راست بگو

برای یکبار هم که شده

بین من و قلب و خودت

نقاب شرم را بزن کنار 

 فقط کمی راست بگو

 

شباهنگ

 
روشنم کن

Your image is loading...

دلخوش ِ خاطره هاتم! هیچکس ُ جز تو ندارم
تو بگو، ترانه بانو! من کجای روزگارم؟
وقتی معنای ترانه، حرفای صدتا یه غازه
وقتی پیش ِ پای خسته م، جاده های حیله بازه
باید از کدوم دقیقه، برسم به خط ِ سوم؟
تو کدوم ثانیه باید، خون بشم تو رَگ ِ مردم؟

یادم بده ترانه ای بخونم
تا دیگه دیواری نمونه بر جا
من ُ ببر به اون شب ِ قدیمی
دلم گرفت از این طلوع ِ بی جا

خسته ام از این رهایی، زیر ِ سقفِ سُربُ کابوس
این طلوع ِ روشنی نیست، نور ِ چلچراغ ِ جادوس
دل به این ستاره نسپار، برق ِ چشمای یه گُرگه
چه دروغ ِ دلنشینی، روی این لوح ِ بزرگه
تو بگو خاک ِ سکوتم، از کدوم جوانه سبزه؟
روشنم کن که فروغت، به چراغونی می ارزه

یادم بده ترانه ای بخونم
تا دیگه دیواری نمونه بر جا
من ُ ببر به اون شب ِ قدیمی
دلم گرفت از این طلوع ِ بی جا

 

یغما گلرویی

 
ایا چه کس تو را از مهربان شدن با من مایوس میکند

 

Your image is loading...ای مهربانتر از من
 با من
در دستهای تو
 ایا کدام رمز بشارت نهفته بود ؟
 کز من دریغ کردی
تنها تویی
 مثل پرنده های بهاری در آفتاب
 مثل زلال قطره باران صبحدم
 مثل نسیم سرد سحر
 مثل سحر آب
 آواز مهربانی تو با من
 در کوچه باغهای محبت
 مثل شکوفه های سپید سیب
ایثار سادگی است
 افسوس ایا چه کس تو را
 از مهربان شدن با من
 مایوس می کند؟

حمید مصدق

 
درسایه سار نخل ولایت

 Your image is loading...

شب از چشم تو، آرامش را به وام دارد

و توفان، از خشم تو، خروش را.

کلام تو، گیاه را بارور می کند

و از نـَفـَست گل می روید

چاه، از آن زمان که تو در آن گریستی، جوشان است.

سحر از سپیده ی چشمان تو، می شکوفد

و شب در سیاهیِ آن، به نماز می ایستد.

هیچ ستاره نیست که وامدارِ نگاه تو نیست

لبخند تو، اجازه ی زندگی است

هیچ شکوفه نیست کز تبار گلخند تو نیست

 

دکترموسوی گرمارودی

 (خوشنویسی فوق اثر زیبای اقای عجمی است )

 

 
لیلای من

   Your image is loading...

ای ساربان، ای کاروان، لیلای من کجا می بری
با بردن لیلای من، جان و دل مرا می بری
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
در بستن، پیمان ما، تنها گواه ما، شد خدا
تا این جهان برپا بود این عشق ما بماند بجا
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
ای ساربان کجا می روی، لیلای من چرا می بری
تمامی دینم به دنیای فانی
شراره عشقی که شد زندگانی
بیاد یاری، خوشا قطره اشکی
بسوز عشقی، خوشا زندگانی
همیشه خدایا محبت دلها
به دلها بباران بسان دل ما
که لیلی و مجنون فسانه شود
حکایت ما جاودانه شود
تو اکنون زعشفم گریزانی
غمم را زچشمم نمی خوانی
از این غم چه حالم نمی دانی
پس از تو نمونم برای خدا
تو مرگ دلم را ببین و برو
چو طوفان سختی زشاخه غم
گل هستی را بچین و برو
که هستم من آن تک درختی که در پای طوفان نشسته
همه شاخه های وجودش زخشم طبیعت شکسته
ای ساربان ای کاروان لیلای من کجا می بری
با بردن لیلای من جان و دل مرا می بری
ای ساربان کجا می روی لیلای من چرا می بری

 

 

 
تورا من چشم در راهم

Your image is loading...

تو را من چشم در راهم شباهنگام

که می گیرند در شاخ تلاجن، سایه ها رنگ سیاهی

وزان دل خستگانت راست اندوهی فراهم

تو را من چشم در راهم.

شباهنگام، در آن دم که بر جا دره ها چون مرده ماران خفتگانند

در آن نوبت که بندد دست نیلوفر به پای سرو کوهی دام

گرم یاد آوری یا نه، من از یادت نمی کاهم

تو را من چشم در راهم.

 

"نیما یوشیج"

 
عاشق تر

Your image is loading...

 

عاشق تر از این بودم اگر لحظه ی پرواز
 در دست نجیب تو کلید قفسم بود
عاشق تر از این بودم اگر عطر نفسهات
در لحظه ی بی همنفسی ‚ همنفسم بود
عاشق تر از این بودم اگر فاصله ها را
این اینه ی شب زده  تکرار نمی کرد
 عاشق تر از این بودم اگر هق هق ما را
 این سایه ی سرمازده انکار نمی کرد
با تو بهترین بودم ‚ همسایه ی خورشیدی
تو نقش تبسم را ‚ از اینه دزدیدی
 عاشق تر از این بودم اگر در شب وحشت
مثل تپش زنجره نایاب نبودی
عاشق تر از این بودم اگر وقت عبورم
 آنسوی سکوت پنجره خواب نبودی
عاشق تر از این بودی اگر ثانیه ها را
 اندوه فراموشی من تار نمی کرد
 عاشق تر از این بودی اگر این دل ساده
اسرار مرا پیش تو اقرار نمی کرد
با تو بهترین بودم ‚ همسایه ی خورشیدی
تو نقش تبسم را ‚ از اینه دزدیدی

یغما گلرویی

 
پیوند

چه کسی میتواند

باز میان ما

جوانه های عشق را

بزند پیوند

چه کسی میتواندباز

روی لبهایمان

بنشاند لبخند

چه کسی باز شاید 

این غم نشسته بردلمان را

پاک کند 

چه کسی  میتواند باز؟؟

....اوکه چون سایه همیشه با ماست

...او که سرمنشاء همه پیوندهاست

 

شباهنگ

 
با تو بی تو

Picasion.Com

آن روز با تو بودم
 امروز بی توام
 آن روز که با تو بودم
بی تو بودم
 امروز که بی توام با توام

 

حمید مصدق

 
خورشید تو بتاب

Picasion.Com

صدا میکنم تورا خورشید

بیا میان آسمان من بتاب

اینهمه زردی و  پژمردگی

بیا به سردی روزگار من بتاب

همه امیدم به توست نور زندگی

به روزهای مرده ام جان بده،بتاب

جای همه عشقهایی که رفته اند

توچون عشق روشنی بتاب

من از تمام تیرگی ها خسته ام

پناه خستگیها ،بمان و بتاب

 

شباهنگ

 
برگ خزانی

 
گم گشته ام به خیل حوادث مرا بجو
نام مرا دوباره به لبهای خود بگو
چون خشک برگ خزانی به هردمم
بادست هر نسیم ،روانم هزار سو
اکنون نشسته ام کنار دلم زار و منفرد
با یاد شورهای جوانی.. سفید مو 
حسرت شده نصیب دلم در هوای دوست
هرلحظه از پیش چه دوانم به جستجو
روزی هزار مرتبه فریاد میزنم
کان عشق سالهای جوانی کجاست؟ کو؟ 
 
طنین
شعر فوق از دوستی گرامی است که اشعارشان را با نام "طنین" در وبلاگ استفاده کرده ام، از لطف و توجهشون سپاسگزارم
 
ماه

Picasion.Com

 

امشب ز نور ماه پر از درد می شوم
غمگین و دلشکسته و رخ زرد می شوم
امشب ز بغض و ناله ی این ماه نیمه جان
با اشک نا چکیده هم آورد می شوم
ای آسمان بر آتش جانم ببار باز
گویا فقط ز اشک تو من سرد می شوم
با این چنین سرودنم امشب ز حال ماه
از جمع صاحبان خرد طرد می شوم
امشب ز ابر های پر از اشک آسمان
آواز خوان چو عاشق شب گرد می شوم

 

هورمزد یعقوبی نژاد

 
آبروی این قبیله

Picasion.Com

رفتنت تنها یه خوابه ! تو نرفتی ‚ عطرت اینجاس
 کنج نایاب نفسهات تنها جای امن دنیاس
توی کوچه ی نگاهت چرخش هزار تا تیله س
به غزل قسم که چشمات آبروی این قبیله س
هم مثه ماه تمومی ‚ هم مثه هلال خنجر
هم تب نگاه اول ‚ هم غم نگاه آخر
 نمی دونم تو چی هستی ‚ استوای عشق و تردید
هم مثه سیاهی شب ‚‌ هم مثه ظهور خورشید
لب تو سکوته ‚ اما چشم تو پر ازهیاهوس
 مثل اون وحشت وحشی ‚ که توی نگاه آهوس
لا به لای هرم گیس ت عطر بکر گل یاسه
 ململ نازک دستات واسه من تنها لباسه
هم مثه ماه تمومی ‚ هم مثه هلال خنجر
هم تب نگاه اول ‚ هم غم نگاه آخر
 نمی دونم تو چی هستی ‚ استوای عشق و تردید
هم مثه سیاهی شب ‚‌ هم مثه ظهور خورشید

 

یغما گلرویی

 
آواز نگاه تو

Picasion.Com 

 می شنوم می شنوم آشناست
 موسقی چشم ِ تو در گوش ِ من 

 موج ِ نگاه ِ تو هماواز ِ ناز
 ریخت چو مهتاب در آغوش ِ من
 می شنوم در نگه ِ گرم ِ توست
 گم شده گلبانگ ِ بهشت ِ امید
 این همه گشتم من و ، دلخواه ِ من
 در نگه ِ گرم ِ تو می آرمید
زمزمه ی شعر ِ نگاه ِ تو را
 می شنوم ، با دل و جان آشناست
اشک ِ زلال ِ غزل حافظ است
 نغمه ی مرغان ِ بهشتی نواست
 می شنوم ، در نگه ِ گرم توست
 نغمه ی آن شاهد رؤیانشین
 باز ز گلبانگ ِ تو سر می کشد
 شعله ی این آرزوی آتشین
 موسقی چشم ِ تو گویاتر است
 از لب ِ پر ناله و آواز ِ من
 وه که تو هم گر بتوانی شنید
 زین نگه ِ نغمه سرا راز ِ من !

 

هوشنگ ابتهاج

 
عاشقی کن منو نشکن

 

حال من دست خودم نیست، دیگه آروم نمی گیرم
دلم از کسی‌ گرفته که می‌خوام براش بمیرم

باز سرنوشت و انتهای آشنایی
باز لحظه‌ های غم‌ انگیز جدایی

باز لحظه‌ های ناگزیر دل‌ بریدن
بازم اول راه و حس تلخ نرسیدن

پای دنیای تو موندم ، مثل عاشق های عالم
تا منو ببخشی آخر ، تا دلت بسوزه کم کم

مثل آینه رو به رومه ، حس با تو بودن من
دارم از دست تو میرم ، عاشقی کن ، منو نشکن
منو نشکن

باز سرنوشت و انتهای آشنایی
باز لحظه‌ های غم‌ انگیز جدایی

باز لحظه‌ های ناگزیر دل‌ بریدن
بازم اول راه و حس تلخ نرسیدن

عبدالجبار کاکایی

(تتیراژ سریال دلنوازان)

 
ای عشق

Picasion.Com

 
منتظر عبور تو

منو بی صدا نبین ‚ صد تا ترانه با منه   

                       Picasion.Com
 تو دل هر نفسم صد تا غزل جون می کنه
 می خوام از عطر تن تو نفسی تازه کنم
 به سکوت شب بگو موقع خود شکستنه
پلکای سنگی من وا میشه رو به نور تو
بازم آفتاب می گیرم تو سایه ی حضور تو

توی چاردیوار گریه تو رو فریاد می زنم
 پشت این پنجره ام منتظر عبور تو
 حرفای روشن تو حرف حساب بود شاپرک
چشمای عاشق من اون روزا خواب بود ‚ شاپرک
آخرین فسق نفس ‚ فصل غروب بوسه ها
فصل همدستی شاخه و طناب بود ‚ شاپرک


اگه فکر کنی رسیدی تا ابد نمی رسی
 اگه خوب نباشی به معنی بد نمی رسی
 می شی مرداب اگه این برکه رو دریا نکنی
اگه رودخونه نشی به حرف سد نمی رسی
رو به ایینه دعا کن تا برمبه آسمون
 کاری کن ابری نشه حال و هوای قصه مون


من رو با خودت ببر آخر این فاصله ها
اونجا که خسته میشه کبوتر نامه روسن
 حرفای روشن تو حرف حساب بود شاپرک
چشمای عاشق من اون روزا خواب بود ‚ شاپرک
آخرین فسق نفس ‚ فصل غروب بوسه ها
فصل همدستی شاخه و طناب بود ‚ شاپرک

یغما گلرویی

 
امان از دلت

  

Picasion.Com

شعر گفتم تا که بستانم آن سنگین دلت

غمزه ای از ره رسید، آن ِخود کرد آن دلت

چشم من از شوق دیدار تو یک شب نخفت

آن رقیب بی زحمتی جای خود کرد آن دلت

 

شباهنگ

 
شعری از جنس الماس

Picasion.Com

بگذار در کانون آفتاب بایستم

و به گوی زمین بنگرم

از آن مکان بلند آرامش

به آوازها جان می دهم

و یک پیراهن آبی به تن آسمان می کنم

ستاره ها از جیب تو بیرون می افتند

پیرامون کلمه هایت برگها میرویند

سیمای جهان پدیدار میشود

تو در دلم می تابی.

 

گیتی خوشدل/مرا از نیلوفر یاد است

 
مرا از نیلوفر یاد است

Picasion.Com

قدیس ،فراسوی جسم

به آبها نگریست و دریا شد

زیبایی، فراسوی ذهن

به آسمان نگریست و ستاره شد

من چو گلبرگی زیر پای تو می افتم

خم می شوی و مرا از زمین بر میداری

گلبرگ را به سینه ات می فشاری و الماس می شوم

تابناک و شفاف می درخشم.

 

گیتی خوشدل/مرا از نیلوفر یاد  است

پنجشنبه ٢٦ شهریور ۱۳۸۸ | پيام هاي ديگران ()

 
هم روزگار

Picasion.Com

غم نخور! هم روزگارم! من هوای تو ر ُ دارم!
واسه چاردیوار ِ قلبت، صد تا پنجره میارم!
غم نخور! زیبای خفته! ناامیدی حرف ِ مفته!
رنگ عوض می کنه این شب، با غزل های نگفته!
نگو خیلی وقته این جا، کسی فردا رُ ندیده!
توی پولک ِ لباست، صد تا فانوس ِ امیده!
چرخ ِ تو، وقت می رقصی! میشکنه چرخ ِ فلک رُ!
تازه می کنه دوباره، خبرای قاصدک رُ!

شب از رقص ِ تو می ترسه! بترسون دیوِ جادو ر ُ!
پریشون کن با آوازت، سکوت ِ این غزلگو رُ!

غم نخور! همیشه روشن! رخوت ُ بگیر از این تن!
خون ِ زندگی ر ُ بسپار، به رگِ ترانه ی من!
غم نخور! همدست ِ خسته! شب پره از پیله رسته!
مرغ ِ عشق ِ این ولایت، دوباره قفس شکسته!

شب از رقص ِ تو می ترسه! بترسون دیوِ جادو ر ُ!
پریشون کن با آوازت، سکوت ِ این غزلگو رُ!

 

یغما گلرویی

 
سوگند

 

سه‌شنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸۸ | پيام هاي ديگران ()

 
تو رفتی

تو رفتی و قلبم از سنگ شد

 رنگ و رویم چوخزان زرد شد

تو رفتی و خنده مرد دراین خانه

 همنشینم تا ابد غم واشک شد


شباهنگ

 
یه ترانه هس تو قلبم

 


یه ترانه هس تو قلبم که هنوز نخونده مونده
 فکر خوندن یه ح
رفش همه عمرم رو سوزونده
 تا حالا هر چی که داشتم ، سر خوندنش گذاشتم
صد دفه شکستم اما رو ترانه پا نذاشتم


 اگه اون ترانه باشه ، هیچ دلی تیره نمی شه
دیگه هیچ نگاه خیسی به افق خیره نمی شه
 وقتی اون شعر رو بخونم پرده ها رو می سوزونم
 دستا رو به سیب سرخ باغ قصه می رسونم

 ای نفس ! تا ته جاده ی صدا حوصله کن !
اون ترانه رو تا فردا با خودت زمزمه کن !
ای ترانه ی مقدس ! مقصد پاک سفر باش !
 از تو قلب بی قرارم پر بگیر ! معجزه گر باش !


ببین آغوش امیدم رو به تصویر تو بازه
 گوش بده ! حتی خیالت واسه من ترانه سازه
بیا تا قالی کهنه دوباره به گل بشینه
 بیا تا چشمای خیسم این شکفتن رو ببینه


بیا تا صدا سکوت کهنه رو نکرده باور
بیا تا این دل خسته نزده بیه سیم آخر
ای نفس ! تا ته جاده ی صدا حوصله کن !
 اون ترانه رو تا فردا با خودت زمزمه کن
!

 

یغما گلرویی

 

پ.ن: دوستان عزیز متاسفانه مشکلاتی از چند روز پیش در وبلاگ من بوجود اومده و گویا مشکل جدید اینه که وبلاگ بطور کامل باز نمیشود بخصوص ارشیو و لینک دوستان .اگر از مرورگرفایرفاکس استفاده شود این مشکل برطرف میشود از اینکه حوصله میکنید و باز به آواز شباهنگ سر میزنید سپاس بینهایت دارم

پنجشنبه ٢٢ امرداد ۱۳۸۸ | پيام هاي ديگران ()

 
ترجمه ی چشمای تو

Picasion.Com

چه ضیافت غریبی
من و گیتار و ترانه
جای تو : یه جای خالی
شعر من شعر شبانه
هرم خورشیدی چشمات
 من رو آب کرد تموم کرد
 لحظه ی ناب پریدن
 با یه دیوار رو به روم کرد
گوش بده !‌ ترانه هام ترجمه ی چشمای توست
 تو تموم قصه هام همیشه جای پای توست
 تو ضیافت سکوتم
 تو اگه قدم بذاری
 می بینی از تو شکستم
اما تو خبر نداری
بی تو از زمزمه دورم
بی تو از ترانه عاری
 زخم تو : زخم همیشه
 اینه تنها یادگاری
گوش بده !‌ ترانه هام ترجمه ی چشمای توست
 تو تموم قصه هام همیشه جای پای توست

 

یغما گلرویی

 

 
یاد تو سبزه

 

تو دوباره بر می گردی !‌

        من چه خوش باورم امروز
                                 غزل ناب رو خبر کن !‌              از ترانه سرم امروز
                                                                                                 با تو ام تا ته آواز !

               همصدای بی ستاره 
                                            لحظه ی نایاب فریاد !                          ای تولد دوباره 
                    

 وقت عریونی هفته ‚                    وقت بیداری من نیست
                                                                بگو شب بیاد سراغم !                    حس آفتابی شدن نیست 


            یه دفه خوابت رو دیدن
                                           به یه عمر من می ارزه
                                                                  توی این چله ی پاییز
                                                                                             هنوزم یاد تو سبزه
 تو دوباره بر می گردی !‌

                   دل یه عمر گوش به زنگه
                                         پا بذار رو خط جاده ‚                  با تو قصه مون قشنگه 
                                                     

                   نگو پروانه هنوزم ‚                تو دل پیله اسیره
                                                                                       پر پروازت رو وا کن !‌

نگو دیره! نگو دیره 


              واسه فهمیدن چشمات ‚ پلک خورشید رو می بندم
                  گم میشم تو شهر رویا من به بیداری می خندم
                                                                               یه دفعه خوابت رو دیدن
                                                                               به یه عمر من می ارزه
                                                                                              توی این چله ی پاییز 
                                                                                              هنوزم یاد تو سبزه

 

یغما گلرویی 

چهارشنبه ٧ امرداد ۱۳۸۸ | پيام هاي ديگران ()

 
ترانه یادم نمیاد

ترانه یادم نمیادتنها بدون دوست دارم
بدون که با نبودنت ‚ قدم به قدم بد میارم 

 طلسم خوشبختی من چشمای عاشق تو بود
وقتی که بودی میشد از روزای آفتابی سرود
 با تو میشد به ما رسید
میشد تو رو نفس کشید
 میشد طلوع ممتد رو
 تو آینه ی چشم تو دید
ترانه یادم نمیاد
اما هنوز کنارتم
 تو یار من نسیتی و من تا ته دنیا یارتم

 میشد با دست عاشقت یه سقف پر ستاره ساخت
 پیش حضور روشنت قافیه ساخت قافیه باخت
 با تو میشد به ما رسید
میشد تو رو نفس کشید
 میشد طلوع ممتد رو
 تو اینه ی چشم تو دید
ترانه یادم نمیاد ‚
اما چشات به یادمه
 خاطره ها رو رج زدن بودن من همین دمه
ستاره نیس که بشمارم ‚ خودت باید بیای و بس
 با تو میشه ترانه خوند ‚ تا اوج آخرین نفس
 با تو میشد به ما رسید
میشد تو رو نفس کشید
 میشد طلوع ممتد رو
 تو اینه ی چشم تو دید

یغما گلرویی

 
بیاد احمد شاملو

طرف ما شب نیست

صدا با سکوت آشتی نمی کند

کلمات انتظار می کشند

 

من با تو تنها نیستم، هیچ کس با هیچ کس تنها نیست

شب از ستاره ها تنهاتر است . . .

 

طرف ما شب نیست

چخماق ها کنار فتیله بی طاقتند

 

خشم کوچه در مشت تست

در لبان تو، شعر روشن صیقل می خورد

من ترا دوست می دارم، و شب از ظلمت خود وحشت می کند

 

 

احمد شاملو

 

یادمان سالگرد درگذشت شاعر توانمند احمد شاملو


ادامه مطلب
 
بی تو نمی مونم

 

تاریک تاریکم

به گریه نزدیکم

خورشید روشن کن!

تنهایی کم کن!                      پیشم بیا !کم کم

                                          از سایه میترسم

                                          دردام درمون کن!

                                          آواز آسون کن!                       غمگین غمگینم

                                                                                    یه بغض سنگینم

                                                                                    تنهاتر از مهتاب،

                                                                                    رو خواب یه مرداب

                                   دست تو پیدا نیست

                                   عطر تو این جا نیست

                                                                                    با گریه میخونم :

                                                                                    بی تو نمی مونم!

                                                                                       دور از تو خواب من خواب پریشون شد

                                                                                        قناری تنها موند ،پروانه ویرون شد!

                                                                                       دور از تو دق کردن شب بو و آلاله!

                                                                                     دور از شب گیجه،آوازه خون لاله!

 

یغما گلرویی

از مجموعه  شعر "تصورکن"

 

 
وای از آن خیال زخمی ات

بوی اسب می دهی
بوی شیهه، بوی دشت
بوی آن سوار را
او که رفت و هیچ وقت برنگشت
                        ***
                شیهه می کشد دلت
                باد می شود
                می وزد چهار نعل
                سنگ و صخره زیر پای تو
                شاد می شود
                می دود چهار نعل

                          ***
                               یال زخمی ات 
                               شبیه آبشار
                               روی شانه های کوه ریخته
                               وای از آن خیال زخمی ات
                               تا کجای آسمان گریخته
                                                   ***
                                                    روی کوه های پر غرور
                                                    روی خاک ِ دره های دور
                                                    دستخط وحشی تو مانده است
                                                    رفته ای و ردپای خونی تو را
                                                    هیچ کس به جز خدا نخوانده است

 


عرفان نظرآهاری

 
به یادت

 

 دو دستم ساقه سبز دعایت
گـل اشـکم نثـار خاک پایـت

دلم در شاخه یاد تو پیچیـد
چو نیلوفر شکفتـم در هوایت

به یادت داغ بـر دل مـی نشانـم
زدیده خون به دامن می فشانم

چو نــی گر نالم از سوز جـدایـی
نیستان را به آتش می کشانم

به یادت ای چـراغ روشـن مـن
ز داغ دل بسوزد دامـن مـن

ز بس در دل گل یادت شکوفاست
گرفتـه بـوی گـل پیــراهن مـن

همه شب خواب بینم خواب دیدار
دلـی دارم دلـی بـی تـاب دیدار

و خورشیدی و من شبنم چه سازم

نه تـاب دوری و نه تاب دیــدار

سـری داریـم و سـودای غـم تـو
پـری داریـم و پــروای غم تـو

غمت از هر چه شادی دلگشاتـر
دلـی داریـم و دریــای غم تـو

 

 

قیصر امین پور

 

 
سکوت

یه‌ پنجره‌ْ رو به‌ یه‌ باغ‌ْ ، یه‌ کوره‌راه‌ِ بی‌چراغ‌ْ ،
یه‌ حوض‌ِ سبزِ نیمه‌ پُر ، آبتَنی‌ِ چَن‌تا کلاغ‌ !
دوباره‌ جنگ‌ِ من‌ُ من‌ ، تو این‌ غروب‌ِ بی‌نفس‌ْ !
قناری‌ می‌خونه‌ ولی‌ صداش‌ اسیرِ تو قفس‌ !

آهای‌ ! شکسته‌ ! با تواَم‌ ! فکرِ یه‌ راه‌ِ تازه‌ کن‌ !
به‌ جای‌ خوندن‌ یه‌ دَفه‌ ، سکوت‌ُ مَزه‌ مَزه‌ کن‌ !
توی‌ سکوت‌ْ زندونی‌ِ ، عطرِ یه‌ آوازِ زُلال‌ !
نخون‌ تا فریاد بِزَنَن‌ تموم‌ِ آدمای‌ لال‌ !

توی‌ سکوت‌ می‌شه‌ به‌ عشق‌ ، میشه‌ به‌ آیینه‌ رسید !
می‌شه‌ به‌ تَک‌ ستاره‌ی‌ این‌ شب‌ِ دیرینه‌ رسید !
می‌شه‌ با طوفان‌ِ نفس‌ ، حنجره‌ها رُ زنده‌ کرد !
تو بازی‌ِ یکی‌ شُدَن‌ ، می‌شه‌ تو رُ بَرَنده‌ کرد !

سکوت‌ِ بی‌رضایتِت‌ چه‌ خوش‌ صداس‌ ! ترانه‌ خون‌ !
وقت‌ِ سقوط‌ِ ناگزیر ، من‌ رُو یه‌ تکیه‌گاه‌ بدون‌ !
من‌ با تواَم‌ تا تَه‌ِ خط‌ ! مثل‌ِ یه‌ سایه‌ پابه‌ پا !
حرف‌ِ من‌ُ به‌ من‌ بزن‌ ، اونورِ غیبت‌ِ صدا !

توی‌ سکوت‌ می‌شه‌ به‌ عشق‌ ، میشه‌ به‌ آیینه‌ رسید !
می‌شه‌ به‌ تَک‌ ستاره‌ی‌ این‌ شب‌ِ دیرینه‌ رسید !
می‌شه‌ با طوفان‌ِ نفس‌ ، حنجره‌ها رُ زنده‌ کرد !
تو بازی‌ِ یکی‌ شُدَن‌ ، می‌شه‌ تو رُو بَرَنده‌ کرد !

 

یغما گلرویی

 
بشارت


غروب عمر شب انتظار نزدیک است
طلوع مشرقی آن سوار نزدیک است

دلم قرار نمی گیرد از تلاطم عشق
مگو:«برای چه ؟»، وقت قرار نزدیک است

اگر که در کف دیوارها گل و لاله است
عجیب نیست ، که دیدار یار نزدیک است

بیا ! چو لاله تنت را به زخم ،آذین بند
بیا و زودبیا ! روزبار نزدیک است

فریب خویش مده ، تشنگیت خواهد کشت
دو گام پیش بنه ،چشمه سار نزدیک است

در آسمان پگاه آن پرند را دیدی ؟
اسیر موج نگردی ،کنار نزدیک است
سهیل محمودی
 
نگاهم کن

کمتراز چشم تو نمیخواهم

نگاهم کن

آنقدر نگاهم کن تا چون نیلگون ترین شب

بر آسمان بشکفم

تمام آوازهایت را به جویبار بخشیده ای

و سبدت را به من

نزدیک بیا ؛

میخواهم لبخندت را بچینم.

 

گیتی خوشدل

مرا از نیلوفر یاد است

 

 
گمت کردم

 

گُمت‌ کردم‌ !
تو این‌ راه‌ْروهای‌ دَک‌ُ دراز گُمت‌ کردم‌ !
تو این‌ دالونای‌ سفید !
تو این‌ دالونا...

از خونه‌ که‌ زَدَم‌ بیرون‌ باهام‌ بودی‌ !
تو دِلم‌ ،  تو سَرَم‌ ،  لای‌ برگای‌ کتابم‌ !
تو ماشین‌ باهام‌ بودی‌ !
تو دِلم‌ ،  تو سَرَم‌ ،  لای‌ برگای‌ کتابم‌ !
دَم‌ِ سازْفروشیا باهام‌ بودی‌ !
تو دِلم‌ ،  تو سَرَم‌ ،  لای‌ برگای‌ کتابم‌ !
پلّه‌ها رُ که‌ اومدم‌ بالا باهام‌ بودی‌ !
تو دِلم‌ ،  تو سَرَم‌ ،  لای‌ برگای‌...
امّا نه‌ !
دیگه‌ نبودی‌ ! همون‌جاها گُمت‌ کردم‌...
یعنی‌ خواستن‌ که‌ گُمت‌ کنم‌ !

اِی‌ لعنت‌ به‌ رنگ‌ِ قرمز !
لعنت‌ به‌ هَر چی‌ خودکاره‌ !
لعنت‌ به‌ هَر چی‌ هَر چی‌ِ...
گُم‌ بشه‌ هر کی‌ بخواد تو رُ گُم‌ کنم‌ !
قبض‌ِ جریمه‌ نبودی‌
که‌ از لای‌ برگای‌ کتابم‌ بیفتی‌ُ عین‌ِ خیالم‌ نباشه‌ !
به‌ کوری‌ِ چشم‌ِ هَر چی‌ دُزده‌ ،  هنوزم‌ با منی‌ !
تو دِلم‌ !
تو سَرَم‌...
گیرم‌ از لای‌ برگای‌ کتابم‌ کنده‌ باشنت‌ !
دیاری‌ نمی‌تونه‌ از دلم‌ بدزدتت‌ ! عزیز !
دیاری‌ نمی‌تونه‌...

یغما گلرویی

 
تو میتوانی

من سال‌های سال مُردم

تا اینکه یک دم زندگی کردم

 تو می‌توانی

یک ذره

یک مثقال

مثل من بمیری؟

 

قیصر امین پور

 
می دانم که میایی

می‌دانم که می‌آیی
چه غم دارم ز تنهایی
می‌باری چو ابر بهار
می‌شویی از دل غبار
می‌تابی چون آفتاب
می‌ربایی از دیده خواب

می‌رسد با بانگ صبح از سوی او
آن نسیم جانفزای کوی او
گر دل من بی‌‌قراری می‌کند
او بهارست و بهاری می‌کند

می‌دانم که می‌آیی
چه غم دارم ز تنهایی
شب هجران شود کوتاه
رسد صبح امید از راه...

دکتر امیرحسین سام

 

شاید این جمعه بیاید،شاید

 
عقابی پرید

به گنجشک گفتند، بنویس:
عقابی پرید.
عقابی فقط دانه از دست خورشید چید.
عقابی دلش آسمان، بالش از باد،
به خاک و زمین تن نداد.

*
و گنجشک هر روز
همین جمله‌ها را نوشت
وهی صفحه، صفحه
وهی سطر، سطر
چه خوش خط و خوانا نوشت

*
وهر روز دفتر مشق او را
معلم ورق زد
وهر روز هم گفت: آفرین
چه شاگرد خوبی، همین

*
ولی بچه گنجشک یک روز
با خودش فکر کرد:
برای من این آفرین‌ها که بس نیست!
سوال من این است
چرا آسمان خالی افتاده آنجا
برای عقابی شدن
چرا هیچ کس نیست؟

*
چقدر از "عقابی پرید"
فقط رونویسی کنیم
چقدر آسمان، خط خطی
بال کاهی
چرا پرکشیدن فقط روی کاغذ
چرا نقطه هر روز با از سر خط
چرا...؟
برای پریدن از این صفحه ها
نیست راهی؟

*
و گنجشک کوچک پرید
به آن دورها
به آنجا که انگشت هر شاخه ای رو به اوست
به آن نورها
وهی دور و هی دور و هی دورتر
و از هر عقابی که گفتند مغرورتر
و گنجشک شد نقطه ای
نه در آخر جمله در دفتر این و آن
که بر صورت آسمان
میان دو ابروی رنگین کمان

عرفان نظرآهاری
20/9/86

 
آینه

مث آینه ای شکسته رو زمینم

حالا بهتر می تونم تو رو ببینم  

حالا من هزار تا دل هزار تا دستم

حالا من هزار تا آغوشِ ِشکسته م 

حالا تکرار می شه چشمات توی چشمام

حالا اندازه ی دنیا تو رو می خوام 

حالا چن هزار دلیل تازه دارم

که چشامو از چشات بر نمی دارم

حالا هر دقیقه دارم از تو سهمی

تو باید شکسته باشی تا بفهمی

 مث آینه ای شکسته رو زمینم

حالا بهتر می تونم تو رو ببینم

عبدالجبار کاکائی

 
قلبش ترک خورد

یک دانه کور / بی آنکه دنیا را ببیند / در لای آجرهای یک دیوار، گم بود / در آن جهان تنگ و تاریک / با باد و با باران غریبه / دور از بهار و نور و مردم بود / اما مدام احساس می کرد / بیرون از این بن بست / آن سوی این دیوار، چیزی هست / اما نمی دانست، آن چیست / با این وجود او مطمئن بود / این گونه بودن زندگی نیست

هی شوق، پشت شوق
در دانه رقصید
هی درد، پشت درد
در دانه پیچید
و دیگر او در آن تن کوچک، نگنجید
قلبش ترک خورد
و دستی از نور
او را به سمت دیگری برد
وقتی که چشمش را به روی آسمان وا کرد
یک قطره خورشید
یک عمر نابینایی او را دوا کرد

****
او با سماجت
بیرون کشید آخر خودش را
از جرز دیوار
آن وقت فهمید
که زندگی یعنی همین کار

 

عرفان نظرآهاری

سه‌شنبه ٢٦ خرداد ۱۳۸۸ | پيام هاي ديگران ()

 
ملامتم نکن

به خودم چرا،
اما به تو که نمی توانم دروغ بگویم!
می دانم بر نمی گردی!
می دانم که چشمم به راه خنده های تو خواهد خشکید!
می دانم که در تابوت ِ همین ترانه ها خواهم خوابید!
می دانم که خط پایان پرتگاه گریه ها مرگ است!
اما هنوز که زنده ام!

 گیرم به زور ِ قرص و قطره و دارو،
ولی زنده ام هنوز!
پس چرا چراغه خوابهایم را خاموش کنم؟
چرا به خودم دروغ نگویم؟
من بودن ِ بی رؤیا را باور نمی کنم!
باید فاتحه کسی را که رؤیا ندارد خواند!
این کارگری،
که دیوارهای ساختمان نیمه کاره کوچه ما را بالا می برد،
سالها پیش مرده است!
نگو که این همه مرده را نمی بینی!
مرده هایی که راه می روند و نمی رسند،
حرف می زنند و نمی گویند،
می خوابند و خواب نمی بینند!
می خواهند مرا هم مرده بینند!
مرا که زنده ام هنوز!
(گیرم به زور قرص و قطره و دارو!)
ولی من تازه به سایه سار سوسن و صنوبر رسیده ام!
تازه فهمیده ام که رؤیا،
نام کوچک ترانه است!
تازه فهمیده ام،
که چقدر انتظار آن زن سرخپوش زیبا بود!
تازه فهمیده ام که سید خندان هم،
بارها در خفا گریه کرده بود!
تازه غربت صدای فروغ را حس کرده ام!
تازه دوزاری ِ کج و کوله آرزوهایم را
به خورد تلفن ترانه داده ام!

پس کنار خیال تو خواهم ماند!
مگر فاصله من و خاک،
چیزی بیش از چهار انگشت ِ گلایه است،
بعد از سقوط ِ ستاره آنقدر می میرم،
که دل ِ تمام مردگان این کرانه خنک شود!
ولی هر بار که دستهای تو،
(یا دستهای دیگری، چه فرقی می کند؟)
ورق های کتاب مرا ورق بزنند،
زنده می شود
و شانه ام را تکیه گاه گریه می کنم!
اما، از یاد نبر! بی بی باران!
در این روزهای ناشاد دوری و درد،
هیچ شانه ای، تکیه گاه ِ رگبار گریه های من نبود!
هیچ شانه ای!

 

یغما گلرویی

 


نیلوفر ثانی کتاب مجموعه شعر کوتاه (بی واسطه دوستت دارم ) لینک کانال تلگرام نیلوفرثانی http://telegram.me/niloofarsanipoem


آئینه(٢)
آتش دل(٥)
آزادی(٢)
آشنایی(۱)
آغاز(۱)
آغوش(٩)
آمدنت(۳)
آموزه های دینی(٧)
آه(۱)
آیات دلنشین(۱۸)
آیین شاعر(٢)
ابر(٤)
اتفاق(۳)
اثرخوشنویسی(۱)
احمدشاملو(۳)
اخوان ثالث(٢)
ارتفاع نبودنت(۱)
اردلان سرافراز(۱)
اردیبهشت(٤)
ازمن دور شو(۱)
اسارت(۱)
اسماعیل هاشمی(۱)
اسیر(۱)
اشتیاق(٢)
اعتراض(٥)
اعتماد(٢)
افسانه(٢)
افسانه امیری(۱)
افسوس(۱)
امید(٥)
امیرحسین سام(۱)
انتظار(۱٢٦)
انتظار 2(۳)
انتظار2(٩)
انتظار3(٩)
انتظار4(۱٧)
اندرز(٩)
اندوه(٥)
انسان(۳)
انعکاس تو(۱)
ای تماشایی خورشید(۱)
ایرج جنتی عطایی(٢)
ایمان(٢)
اینستاگرام نیلوفرثانی(٢)
باد(٩)
بادبادک(۱)
باران(٦۳)
باران بوسه(٢)
باران عشق(۱)
باران نگاه(٢)
بازگشت(٤)
بدنبال(۱)
بذر تو(٤)
برزگر(۱)
برف(٢)
برکه(٢)
بزرگان دین(۱۸)
بساط عاشقی(۱)
بغض(۱)
بند عشق(۱)
بهار(۳٦)
بهانه(۱)
بهشت(۳)
بهشت تو(۱)
بودن(۱)
بودنت(٤)
بوسه(۳۱)
بوی تو(٤)
بی تو(۱۳)
بی هیچ ردی(۱)
بی واسطه دوستت دارم(٢)
بی وفایی(٢)
بیا(۱۱)
بیداری(۳)
بیراهه(۱)
پارادوکس(۳)
پاییز(۱٩)
پاییز 2(۱٩)
پچ پچ عاشقی(۱)
پرتگاه جنون(۱)
پرنده(٢٠)
پرواز(۳)
پروانگی(۱)
پروانه(٦)
پریدن(۱)
پس خواهم گرفت(۱)
پنجره(۱٢)
پیچک(٢)
پیشکش(۱)
پیوند شعر(۱)
تاراج(۱)
تاریکی(۱)
تایپوگرافی(۸٦)
تایپوگرافی نیلوفرثانی(٥۱)
تبعید(٢)
ترانه(۱٦)
تشنگی(۱)
تصنیف(۱)
تعبیر خواب(۱)
تقدیر(۱)
تقدیمی(۱)
تقویم(۱)
تماشای تو(۳)
تندر(٢)
تنهایی(۱۳)
تنهایی 2(۸)
تنهایی3(٢)
تو(٥۱)
تو رفته ای(٩)
تو نیستی(۱٧)
تک بیتی(۱)
تک نوشت(٢)
تکثیر تو(٢)
تکرار(۱)
تیررس نگاه تو(۱)
تیک تاک(۱)
جبران خلیل جبران(۱)
جدایی(۳)
جدایی 2(٦)
جزر محبت(۱)
جملات کوتاه(٢)
جنگ(٢)
جنون(۸)
چشم(٤)
چشم تو(٤)
چشم های بی روشنی(۱)
چشم های تو(٦٢)
چشمهای تو(۱۳)
چه خبر(۱)
چهل تکه(۱)
حادثه(٧)
حرفها(٦۳)
حس قشنگ(۱)
حسرت(٢)
حسین منزوی(٢)
حق کلمات(۱)
حقیقت(۳)
حمید مصدق(۱٢)
خاطرات(٦)
خانه(۱)
خرمن(۱)
خرید اینترنتی کتاب(۳)
خزان(۱)
خلسه(۱)
خلوتانه(۱)
خواب(٤)
خورخه لوئیس بورخیس(۱)
خورشید تابان(۱۳)
خوشنویسی(۱)
خیال تو(٥)
دار(۳)
داستان کوتاه(۱)
داستانک(٢)
درخت(٩)
درد(٥)
درد واره(٤)
درسهای زندگی(۱٢٤)
درسهای عاشورا(٤)
درسهای معنوی(۳۸)
درنای دل(۱)
دریا(٧)
دست نوشته های من(٩٩٢)
دست نوشته های من 2(۱٠٠)
دست نوشته های من 3(۱)
دست نوشته های من3(۱)
دست نوشته های من4(٤٥)
دست نوشته های من5(۳٥)
دست نوشته های من6(٤٦)
دست نوشته های من7(۱٦)
دست نوشته های من8(٥)
دست نوشته های ن(۱)
دست های تو(٧)
دستان تو(٢)
دستهای تو(۱٤)
دعوت(۱)
دل(۸)
دل عاشق(۱)
دلتنگی(٥۱)
دلتنگی 2(٧)
دلتنگی 3(۸)
دلتنگی 4(۱٢)
دلتنگی 5(۳)
دلتنگی2(٥)
دلتنگی3(۸)
دلداده(۱)
دلهره شهر(۱)
دماوند(۱)
دوبیتی(۱۱)
دوبیتی من(٤)
دورتر بایست(۱)
دوری(٦)
دوری دست ها(۱)
دوست داشتن(۱٥)
دوستت دارم(٥)
دکتر افشین یداللهی(۳)
دکتر علی شریعتی(٢٢)
دکتر موسوی گرمارودی(٢)
دکترامیرحسین سام(٢)
دیدار(۱۳)
دیوار(۱)
دیوانه(۱)
ذره ای دور از خورشید(۱)
ردپای تو(۱)
رسم عشاق(۱)
رضا کاظمی(٢)
رفت و آمدها(۱)
رفتن(٢)
رقص عشق(۳)
رنچ(٤)
رنگ عشق(۱)
رهایی(٢)
رویا(٧)
روییدن(۱)
زلزله(٢)
زمیم بیهوده میچرخد(۱)
زن(٧)
زندگی(۸)
سال نو(٢)
سایه تو(٢)
ستاره(٢)
سخنان بزرگان(٧٤)
سخنان کوتاه(۱)
سر عشاق(۱)
سرآغاز(۱)
سفر(٤)
سقوط(۱)
سنگ انداختن(۱)
سهم دستانت(۱)
سهم من(۱)
سهیل محمودی(٢)
سوختن(٥)
سوزنبان(۱)
سوی تو(۱)
سکوت(۳)
سید علی امیر افضلی(۱)
سید علی صالحی(۳)
سیمرغ(۱)
شاعر(٤)
شاعر پرنده(۱)
شاعران(۱٠٧)
شاعری(٢)
شانه های تو(٥)
شب(٧)
شب زمستانی(۳)
شبیخون(۱)
شعر(٢٦٢)
شعر 2(٧)
شعر 3(۱)
شعر بلند(٢)
شعر مشقی(۱)
شعر و تصویر(٦٠)
شعر و شیدایی(۱)
شعر کوتاه(۱)
شعرهای بلند من(۱٢)
شعرهای بلند من 2(۱٠)
شعرهای بلند نیلوفرثانی 95(۱)
شعرهای من(٦٠٦)
شعرهای من 2(۱۱۳)
شعرهای من 3(۳٩)
شعرهای من 4(۱)
شعرهای من3(۱)
شعرهای من4(٢۱)
شعرهای من5(٢)
شعرهای نیلوفر ثان 6(٢)
شعرهای نیلوفر ثانی 1(۱٩)
شعرهای نیلوفر ثانی 2(٢)
شعرهای نیلوفر ثانی 2(٥۳)
شعرهای نیلوفر ثانی 5(۳٥)
شعرهای نیلوفر ثانی 6(۱۸)
شعرهای نیلوفر ثانی 7(۱٧)
شعرهای نیلوفر ثانی 9(۳٤)
شعرهای نیلوفر ثانی10(۱٠٩)
شعرهای نیلوفر ثانی4(٥۱)
شعرهای نیلوفر ثانی6(۱)
شعرهای نیلوفر ثانی8(٥۳)
شعرهای نیلوفرثانی بهار95(٥٥)
شعرهای نیلوفرثانی پاییز95(۸٠)
شعرهای نیلوفرثانی زمستان 95(٢٠)
شعرهای نیلوفرثانی11(۳٤)
شعرهای نیلوفرثانی12(٧۳)
شعرهایم(٢)
شعرکوتاه(٢۱)
شلیک عشق(۱)
شمس(٢)
شمس لنگرودی(۱)
شنبه(۱)
شهاب مقربین(۱)
شهر(۱)
شوق(۳)
شکسته(۱)
صبح(۱)
صدا(۱)
طالع(۱)
طبل تو خالی(۱)
طبیب(۱)
طغیان(۱)
طنین(٢)
طوفان(۱)
ظرف شعر(۱)
عابر(۱)
عارفانه(٢٢٠)
عاشق(٢)
عاشقانه(۱٠٠٢)
عاشقانه 10(۱٤)
عاشقانه 11(٢٥)
عاشقانه 12(۱٢)
عاشقانه 13(٢۳)
عاشقانه 14(٦)
عاشقانه 15(٢٤)
عاشقانه 16(۱)
عاشقانه 17(۱٧)
عاشقانه 2(٦٧)
عاشقانه 3(٢)
عاشقانه 5(۱٠)
عاشقانه 8(۳٦)
عاشقانه 95(۳٠)
عاشقانه10(٢)
عاشقانه15(٩)
عاشقانه18(٢)
عاشقانه3(٢۳)
عاشقانه4(۱۳)
عاشقانه9(٢٢)
عاشقانه95(۸)
عبدالاجبار کاکایی(٢)
عبدالجبار کاکایی(۱)
عبور(۱)
عشق(۱٠٢)
عشق 2(۱٢)
عشق 5(٢٦)
عشق 6(۱٧)
عشق3(٧)
عشق4(۱)
عشق4(۱٧)
عشق7(۱)
عصر ما(۱)
عطرتو(٧)
عطش(٢)
عکس و نوشته(۸)
غزل(٢)
غمگینانه(٦)
غیاب عشق(۱)
فاصله(۸)
فانوس(۱)
فراق(٢)
فراموشی(۳)
فرشته(۱)
فروغ فرخزاد(٢)
فریاد(۱)
فریدون مشیری(٤)
فلسفه عشق(٢)
فکرکن(٧٤)
قاصدک(٢)
قرعه(۱)
قسم به عشق(۱)
قسمت ما(۱)
قصه امروز ما(۱)
قطار(۳)
قطعه(٤)
قفس(۳)
ققنوس(۱)
قلب تو(۱)
قلب شعر(۱)
قیصر امین پور(٩)
گره دستانمان(۱)
گروس عبدالملکیان(۱)
گم شدگی(۳)
گنجشک(٢)
گیتی خوشدل(٦)
گیسوی یار(۱٥)
لبخند(۱٠)
لبخند زن(۱)
لمس باران(۱)
لیلی و مجنون(٥)
مادر(۱)
ماه(٢٦)
مبادا(۱)
متفرقه(۳)
مجسمه سنگی(۱)
مجموعه شعر کوتاه(۳)
مردودی عشق(۱)
مرز ما(٢)
مرزی نیست(۱)
مرگ(٤)
مرو(۱)
مستی(۱٠)
مسیحا برزگر(٧٢)
مشق هر شب(۱)
مصطفی مستور(۳)
معجـزه(۳)
معطل یک بوسه(٢)
مفهومی(٢)
مقدس(۱)
ملک الشعرای بهار(۱)
من(٢)
مناجات(٢)
مناسبتها(٦۱)
مهدی اخوان ثالث(۱)
مهر(٤)
موریانه تنهایی(۱)
موسیقی سنتی ایرانی(۱)
موفقیت(٧)
مولانا(۱)
میدانم(۱)
ناامید و خسته(٥)
نام تو(٩)
نامه ها(٧)
نبودنت(٢٠)
نت گمشده(۱)
نجات من(۱)
نظرآهاری(٩)
نقطه عطف(۱)
نگاه(٢)
نگاه تو(٤)
نگاه تو(٢)
نگاهم کن(۱)
نهج البلاغه(٩)
نوبت عاشقی(۱)
نوشته های من(٢)
نویسندگان(۱)
نکته امروز(۱٠)
نیایش(٥۱)
نیلوفر(٥)
نیلوفر آبی(۳)
نیلوفر ثانی 3(۳٩)
نیلوفر ثانی 5(۱)
نیـلوفرآبی(۱)
نیما یوشیج(۱)
نیمکت پارک(۱)
هادی رنجی(۱)
هجرت(۱)
هذیانه(۱٢)
هشدار(۱)
هفت سین(۱)
هفته(۱)
هم رزم(۱)
هما روستا(۱)
همایون شجریان(۱)
همچو گوهری(۱)
هورمزد یعقوبی نژاد(۱)
هوشنگ ابتهاج(٢)
هیچ(۳)
واگویه های دل(٤٠۸)
وبلاگ(۱)
وحشی بافقی(۱)
وسوسه(۱)
وطن من(۱)
وعده بهشت(٢)
وقت اضافه(۱)
وقتی یادت میرود(۱)
کاش(٢)
کافه(۱)
کانال تلگرام شعرهای نیلوفرثانی(٦)
کتاب بی واسطه دوستت دارم(٧)
کتاب شعر کوتاه(۱)
کتاب های نیلوفر ثانی(٥)
کجاست(۱)
کشت های من(۱)
کمانه تیر(٢)
کوتاه نوشت(٧٠۸)
کوتاه نوشت 10(٤٩)
کوتاه نوشت 11(۳٥)
کوتاه نوشت 12(٢٠)
کوتاه نوشت 13(۱٥)
کوتاه نوشت 15(۳٤)
کوتاه نوشت 16(۱٠٧)
کوتاه نوشت 17(٦۱)
کوتاه نوشت 2(۱٠۸)
کوتاه نوشت 3(۳٥)
کوتاه نوشت 5(۳۳)
کوتاه نوشت 7(۱٦)
کوتاه نوشت 8(٥٥)
کوتاه نوشت 9(٤۱)
کوتاه نوشت بهار95(٥۳)
کوتاه نوشت پاییز95(۸٠)
کوتاه نوشت تابستان95(۱)
کوتاه نوشت زمستان 95(٢٠)
کوتاه نوشت14(٥٤)
کوتاه نوشت18(٤۸)
کوتاه نوشت4(٤٤)
کوتاه نوشت6(٤٥)
یاد(۱)
یار(٤)
یغماگلرویی(۳٠)
یلدا(٤)

 

 

 

بهمن ٩٥
دی ٩٥
آذر ٩٥
آبان ٩٥
مهر ٩٥
شهریور ٩٥
امرداد ٩٥
تیر ٩٥
خرداد ٩٥
اردیبهشت ٩٥
فروردین ٩٥
اسفند ٩٤
بهمن ٩٤
دی ٩٤
آذر ٩٤
آبان ٩٤
مهر ٩٤
شهریور ٩٤
امرداد ٩٤
تیر ٩٤
خرداد ٩٤
اردیبهشت ٩٤
فروردین ٩٤
اسفند ٩۳
بهمن ٩۳
دی ٩۳
آذر ٩۳
آبان ٩۳
مهر ٩۳
شهریور ٩۳
امرداد ٩۳
تیر ٩۳
خرداد ٩۳
اردیبهشت ٩۳
فروردین ٩۳
اسفند ٩٢
بهمن ٩٢
دی ٩٢
آذر ٩٢
خرداد ٩٢
اردیبهشت ٩٢
فروردین ٩٢
اسفند ٩۱
بهمن ٩۱
دی ٩۱
آذر ٩۱
آبان ٩۱
مهر ٩۱
شهریور ٩۱
امرداد ٩۱
تیر ٩۱
خرداد ٩۱
اردیبهشت ٩۱
فروردین ٩۱
اسفند ٩٠
بهمن ٩٠
دی ٩٠
آذر ٩٠
آبان ٩٠
مهر ٩٠
شهریور ٩٠
امرداد ٩٠
تیر ٩٠
خرداد ٩٠
اردیبهشت ٩٠
فروردین ٩٠
اسفند ۸٩
بهمن ۸٩
دی ۸٩
آذر ۸٩
آبان ۸٩
مهر ۸٩
شهریور ۸٩
امرداد ۸٩
تیر ۸٩
خرداد ۸٩
اردیبهشت ۸٩
فروردین ۸٩
اسفند ۸۸
بهمن ۸۸
دی ۸۸
آذر ۸۸
آبان ۸۸
مهر ۸۸
شهریور ۸۸
امرداد ۸۸
تیر ۸۸
خرداد ۸۸
اردیبهشت ۸۸
فروردین ۸۸
اسفند ۸٧
بهمن ۸٧
دی ۸٧
آذر ۸٧
آبان ۸٧
مهر ۸٧
امرداد ۸٧
تیر ۸٧