کاوش درون

ما باید کمی عمیق تر بکاویم،همانطور که زمین را می کاویم تا چند متر پایین تر به منابع

آب برسیم.به همین صورت ،در اعماق قلب نیز سکوت وجود دارد .سکوت مطلق ،اما برای

رسیدن به آن باید از لایه های زیادی بگذریم.

باید اعماق را بکاوی و صبور هم باشی ، زیرا هنگامی که چاهی را به قصد اب حفر میکنی ،

ابتدا به آت واشغال میرسی، حلبی های زنگ زده و نایلونهای پوسیده وشیشه های شکسته

و زباله هایی که مردم دور ریخته اند...

سرخورده نشو و به کاوش ادامه بده...

آهسته آهسته به قلوه سنگها و بعد به زمین خشک و خالی میرسی

اما نترس

با خودت نگو :زمین خشک است چطور ممکن است امید به آب داشت؟؟

فقط به کندن ادامه بده .....

بزودی به نمناکی خاک میرسی و نشانه هایی که گواهی میدهد راه را درست آمده ای

اگر بازهم به حفاری ادامه بدهی بی درنگ به آب نخواهی رسید ...ابتدا آب گل الود است

اما بازهم ادامه بده .....سرانجام به آب زلال و پاکیزه خواهی رسید ...

به همین روش هم انسان باید در خود دست به حفاری بزند باید صبور باشد و به منابع عظیم آب حیات خود میرسد ......

پس دست به کاوش بزن .....

 

 

مسیحا برزگر/پرنده میمیرد پرواز میماند

/ 0 نظر / 6 بازدید