دست نوشته ....


امروز هم مینویسم
لحظه هایی که تنها از آن من هستند
چقدر دوستشان دارم
میتوانم هرچه میخواهم بنویسم
بدون احساس اجبار به رعایت و یا پنهان کردن حسی داشته باشم
میتوانم
اینک
در میان عبور نازک ثانیه ها
ذوق زده و پرهیجان
از لمس زیباترین لحظه هایی بنویسم که تنها مالک آنها
من هستم و روزگار
لبخندی نامحسوس نمیتوانم انکار کنم
چقدر شگرف است وقتی
میتوانم با ارداه و بدون هراس از چشمانی که میخواهند با خواندن آنچه مینویسم
تعابیری کنند که خود میخواهند بدون
انکه زحمت حتی یک پرسش را داشته باشند
گاهی انسانها فقط به اندیشه و تعبیر خود اعتقاد دارند نه حتی لختی تفکر درباره اینکه
شاید احتمالات دیگری نیز باشد
دستانم هنوز میتوانند از دل بنویسند
هنوز امیدم به روشنایی فردا توان قلم من است
و چونان همیشه
جوهرش
عشق

مینویسم و این لحظه هارا به شکرانه اش با دکر نامش مقدس میکنم وناب ناب ناب.....

بنام خداوند بخشاینده مهربان

/ 0 نظر / 6 بازدید