نبودنت

صبور لحظه های بی تو 
سنگ ِ دل تنگ بر سینه زده ام 
آئینه هنوز آشوب روی تو بود
رویا هنوز به جستجویت بی تاب 
و اسمان غرقه در بغض ابرها 
وباران سوگوار 
درهمهمه خویش گم میشد
نبودنت هر لحظه بزرگتر میشد

نیلوفر ثانی

/ 0 نظر / 43 بازدید