بازهم عشق...

خداوند به هر طریق ممکن تطهیرت میکند ،فقط طلا نیست که باید از کوره آتش گذر کند تا خالص شود.
انسان نیز...کوره آتش برای انسان همان رنج خلوص عشق الهی است ،ورود به این اتش موهبت است
.این اتش میوه نیایش های فراوان و زایش ها ی بی شمار است.
شدت گرفتن تشنگی است ،که سرانجام به عشقی بدل میشود.
افسوس که عده ی کمی پذیرای این عشق هستند.
زیرا عده ی کمی هستند که می توانند عشق را در جامه رنج بشناسند.
عشق سریر نیست.صلیب است.
اما کسانی که شادمانه خود را به ان می سپارند بر بالاترین سریر ها تکیه میزنند.
خود را رها کن. چرا انسان رنج می کشد؟؟؟
انسان به دلیل تمناهایش رنجور است.
تمنای مالکیت چیزی است که اساسا به تملک در نمی آید و تمنای نگه داشتن چیزی که اساسا ناپایدار است .
بگذار هنگام مرگ بگویی: من در عشق زیسته ام ، نه در زمان
...

مسیحا برزگر

/ 0 نظر / 4 بازدید