درسهای معنوی

بدان همان کسیکه گنجهای آسمانها و زمین را در اختیار دارد به تو اجازه دعا و درخواست را داده است ، و اجابت آن را نیز تضمین نموده به تو امر کرده که از او بخواهی تا به تو عطا کند و از او درخواست رحمت نمائی تا رحمتش را بر تو فروفرستد . خداوند بین تو و خودش را کسی قرار ندادهکه حجاب و فاصله باشد و تو را مجبور نساخته که به شفیع و واسطه ای پناه ببری. و مانعت نشده که اگر کار خلافی نمودی توبه کنی در کیفر تو تعجیل ننموده و در انابه و بازگشت بر تو عیب نگرفته است . در آنجا که فضاحت و رسوائی سزاوار تو است تو را رسوا نساخته و برای بازگشت و قبول توبه شرائط سنگینی قائل نشده است در جریمه با تو به مناقشه نپرداخته و تو را از رحمتش مایوس نساخته است،  بلکه بازگشت تو را از گناه حسنه و نیکی قرار داده ، گناه و بدیت را یک و نیکیت را ده به حساب آورده است و در توبه و بازگشت و عذرخواهی را به رویت گشوده است پس آنگاه که ندایش کنی بشنود و آن زمان که با او نجوا نمائی سخنت را می داند ، پس حاجتت را به سوی او می بری و آن چنانکه هستی در پیشگاه او خود را نشان می دهی. هرگاه بخواهی با او درد دل می کنی و ناراحتی و مشکلاتت را در برابر او قرار می دهی از او در کارهایت استعانت می جوئی، و از خزائن رحمتش چیزهائی را می خواهی که جز او کسی قادر به اعطاء آن نیست :  مانند عمر بیشتر ،تندرستی بدن و وسعت روزی، بار دیگر تاکید می کنم که خداوند کلیدهای خزائنش را در دست تو قرار داده زیرا به تو اجازه داده که از او درخواست کنی، بنابراین هرگاه خواستی می توانی به وسیله دعا درهای نعمت خدا را بگشائی و باران رحمت خدا را فرود آوری. اما هرگز نباید از تاخیر در اجابت دعا مایوس گردی زیرا بخشش به اندازه نیت است، گاه می شود که اجابت به تاخیر می افتد تا اجر و پاداش و عطای درخواست کننده بیشتر گردد و گاه می شود که درخواست می کنی اما اجابت نمی گردد در حالیکه بهتر از آن بزودی و یا در موعد مقرری به تو عنایت خواهد شد  و یا اینکه به خاطر چیز بهتری این خواسته ات برآورده نمی شود ، زیرا چه بسا چیزیرا می خواهی که اگر به تو داده شود موجب هلاکت دین تو می شود . روی این اصل باید خواسته تو همیشه چیزی باشد که جمال و زیبائیش برایت باقی و وبال و بدیش از تو رخت بربندد مال برای تو باقی نمی ماند و تو نیز برای آن باقی نخواهی ماند .

 

حضرت علی (ع)

نهج البلاغه/نامه ی 31

/ 0 نظر / 4 بازدید