باب دوم _آگاهی در عشق

میخواهیم عاشق خوبی باشیم اما براحتی نمیتوانیم چون عشق رو نمیشناسیم چون بیشتر از عشق ،خودمان رو دوست داریم و هنوز نمیدانیم چطور میتوانیم از خود بگذریم و به عشق برسیم.این مرحله رشد روحی بزرگی است که بتوانیم از خود به دیگری برسیم و شاید این اولین قدم، برای رسیدن به عشق بزرگتری باشد.

این کلام را هزاران بار شنیده ایم که باید برای عشق از خود بگذریم اما براستی این عمل براحتی گفتنش نیست .کار سختی است که توجه و مجاهدت میطلبد .بیشتر کسانی که در عشق شکست میخورند به این دلیل است که عشق را درخود، بی توجه و بی دانایی و بصیرت پرورش میدهند .عشق نیاز به توجه خاص دارد و آگاهی در پرورش و رشد و نمو آن.

مانند گیاهی که باغبان آن میداند چقدر نیازمند به نور ،آب ،و مواد غذایی در خاک ،کود و سایر نیازهایش را دارد.اگر هر گیاهی را بدون اگاهی و مراقبت کافی پرورش داد همانند گیاهان هرز بی رویه رشد میکند و نه تنها ثمر ندارد بلکه باعث مشکل هم میشود .

باید برای عشق، دل را که زمین رشد و نمو آن است،پرورش دهیم .باید درباره عشق بیشتر بدانیم .باید درباره هرچیزی فکرکرد.حتی عشق....باید برای داشتن هرچیز توانایی حفظش را داشته باشیم.

 

شباهنگ

 

/ 0 نظر / 5 بازدید