فهم عاشقانه هستی

 

 

 

 

آمده ایم تا با آمدنمان بر خوبی ها و زیبایی های این جهان بیفزاییم

بی حضور ما ،نمایش با شکوه زندگی چیزی کم خواهد داشت

و آن تمامی نمایش بود.

 

آمده ایم تا بازیگر خوب صحنه زندگی باشیم.

عشق این مجال را فراهم می آورد .

 

همه ی ما گاهی احساس میکنیم که بدام دغدغه های زندگی روزمره افتاده ایم.

در چنین لحظه ای ایست که راهی به بیرون از این دام جستجو میکنیم.

آیا راهی به بیرون از اضطرابها و فشارهای و ترسهای پیش پا افتاده روزمره زندگی وجود دارد؟

بی تردید چنین راهی در وجود همه ما تعبیه شده است.

اشتیاق پروبال زدن در هوای آزاد.اشتیاقی است که هستی بسیط و یگانه در دل ما گذاشته است تا هیچ وقت راه خانه را گم نکنیم.

و در قفس نیفتیم.

این راه ،راه عشق است.

دا را رها کنیم ،

تا عشق بورزد.....

 

 

 

مسیحا برزگر

/ 0 نظر / 4 بازدید