فکر کن

فکرکن آنچه از خوبی ها ارزانیمان میشود گاه به پاس مهربانی و دلپاکی

 است،گاه برای شرمندگی از کرده های نابجایمان دربرابر خالق، تا بار دیگر

 برقلبهای مهرزده امان اثبات شود همیشه اوکه مارا آفریده است بفکرمان

 هست و تنهایمان نمیگذارد وگاه امتحانیست که سنجیده شویم دربرابر ارزانی

 نعمتهایی که لایق آنها نیستیم چگونه رفتار میکنیم

شکرگزاریم یا عصیانگر ....آیا قانعیم یا زیاده خواه

 فکرکن همیشه امتحانات با سختیها ومشکلات نیست بلکه با شادیها و اجابت

خواسته هایمان نیز هست

براستی فکرکن از کدام دسته ای ؟آنان که در سختی به پروردگارشان بیشتر

توجه میکنند یا آنان که در شادی و روزگار خوش شاکرترند و مذکرتر به بزرگی و

ربانیت خالقشان

فکرکن پس آنجا که فرمودند انسان دارای اختیار است اینجا معنا پیدا میکند ...تو

 میتوانی با شکربیشتر، با کمک به بندگان دیگر، با بخشش و بزرگی نعمتهای

 خوب، اجابت آرزوهایت را بسوی خود روانه کنی و یا با ناسپاسی همیشه در

خسران و زحمت باشش و همیشه مشکلات سرراه تو سبز شوند و یا اموراتت

بر وفق مراد باشد

فکرکن کمی بیشتر به خودت، به افکارت، به وجودت، به روحیه ات ،به خواسته

 هایت، به کارهایت، برخوردهایت، به امتحانات الهی، به اتفاقات روزمره زندگیت،

 به حوادثی که پیش رویت رخ میدهند، به گذشته حال و به آینده ات فکرکن

تو خود روزگارت را میسازی

شباهنگ

/ 0 نظر / 4 بازدید