عارفانه...

شما باهم زاده شده اید و باید که پیوسته با هم باشید.

با هم باشید تا ان همگام که مرگ بالهای عمرتان را بر کند.

حتی در خاطره خاموش خداوند نیز با هم باشید.

اما بگذارید با هم بودنتان را فضایی در میان باشد،

و بگذارید که بادهای آسمان بین شما در رقص و پایکوبی باشند.



یکدیگر را دوست بدارید اما، از عشق زنجیر مسازید؛

بگزارید عشق همچون دریایی مواج میان ساحلهای جانتان در تموج و اهتزاز باشد.

جامهای یکدیگر را پر کنید اما از یک جام منوشید.

از نان خود به یکدیگر هدیه دهید اما هر دو از یک قرص نان تناول مکنید.


به شادمانی با هم برقصید و آواز بخوانید اما بگذارید هر یک برای خود تنها باشد.

دلهایتان را به هم بسپارید اما به اسارت یکدیگر ندهید.

زیرا تنها دست زندگی است که می تواند دلهای شما را در خود نگهدارد.

در کنار هم بایستید، اما نه بسیار نزدیک؛

از آنکه ستونهای معبد به جدایی بار بهتر کشند،

و بلوط و سرو در سایه هم به کمال رویش نرسند

جبران خلیل جبران

.

/ 0 نظر / 7 بازدید